Uzasadnienie
Pismem z dnia 15 kwietnia 2016 r., uzupełnionym pismem z dnia 14 maja 2016 r. skarżący, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na ww. decyzję. Jednocześnie wniósł o wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 14 marca 2016 r. zatem 30 dniowy termin do wniesienia skargi upłynął 13 kwietnia 2016. Skarga w niniejszej sprawie została wniesiona w dniu 16 kwietnia 2016 r.
Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu skarżący wskazał, że jego uchybienie zostało spowodowane toczącym się postępowaniem przed Sądem Rejonowym w C., którego wynik ma istotne znaczenie dla oceny zaskarżonej decyzji. Dodał, że dopiero po zakończeniu postępowania przed Sądem Rejonowym możliwe będzie zaskarżenie decyzji. Skarżący podniósł także, że na zaskarżonej decyzji brak jest adresu Wojewody [...] a jedynie adres WSA w Gliwicach na który Wojewoda przekaże skargę. Ponadto skarżący podniósł, że przebywał za granicą i ze względu na problemy finansowe nie mógł wrócić do kraju na czas.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 – dalej jako p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie zaś z art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu uprawdopodobniając jednocześnie okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Art. 87 § 2 p.p.s.a. nakłada na stronę jedynie obowiązek uprawdopodobnienia, a nie udowodnienia okoliczności uzasadniających wniosek o przywrócenie terminu, nie oznacza to jednak, że strona może poprzestać jedynie na ogólnikowych oświadczeniach (postanowienie NSA z 26 listopada 2013r., sygn. akt II OZ 1065/13 dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
W rozpoznawanej sprawie skarżący powołał trzy okoliczności usprawiedliwiające uchybienie terminu do wniesienia skargi.
Odnosząc się do pierwszej okoliczności tj. oczekiwania na wynik innych postępowań, to nie może ona usprawiedliwiać uchybienia terminu. Nie jest to przeszkoda o charakterze obiektywnym, która uniemożliwia złożenie w skargi w terminie, ewentualnie może to być przesłanka do zawieszenia postępowawania sądowoadministracyjnego.
Odnośnie drugiej z okoliczności tj. nieznajomości adresu do korespondencji Wojewody [...] również nie może ona przesądzić o braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi przez skarżącego. Nie jest to bowiem przeszkoda, której strona, należycie dbająca o swoje interesy, nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Istotne przy tym jest, że na odwołaniu od decyzji pierwszoinstancyjnej z dnia [...] r. strona prawidłowo podała adres Wojewody [...].
Trzeciej z okoliczności tj. przebywania za granicą i trudności z powrotem do kraju skarżący w ogóle nie uprawdopodobnił. Istotne jest także, że nie każdy pobyt za granicą może uzasadniać przywrócenie uchybionego terminu. Jedynie wyjazd nagły, nieplanowany, faktycznie uniemożliwiający dochowanie terminu mógłby uzasadniać brak winy w uchybieniu terminu. Skarżący takich okoliczności nie podniósł. Podkreślenia wymaga, iż obowiązek wykazania należytej staranności w uprawdopodobnieniu braku winy ciąży na podmiocie składającym wniosek o przywrócenie terminu.
W tym stanie rzeczy skoro skarżący nie wykazał niezbędnej do przywrócenia terminu przesłanki, jaką jest uprawdopodobnienie braku winy w jego uchybieniu, o której mowa w przywołanym wyżej art. 86 § 1 p.p.s.a., to brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi.
Z powyższych względów na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.