Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] skarżąca Spółka wniosła skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...], nr [...] wydaną w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego.
Po raz pierwszy sprawa została skierowana do rozpoznania na rozprawie w dniu 27 lutego 2009 r. Wobec wydania na rozprawie postanowienia o odmowie dopuszczenia do udziału w postępowaniu w charakterze uczestników K.Z. i W.B., Sąd odroczył rozprawę do czasu uprawomocnienia się tego postanowienia. Kolejne posiedzenie Sadu zostało wyznaczone na dzień 18 grudnia 2009 r., o czym skarżącą zawiadomiono w dniu [...]. Pismem z dnia [...], które wpłynęło do sądu w dniu [...], pełnomocnik skarżącej oświadczyła, że cofa skargę i wniosła o umorzenie postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył, co następuje
Przepis art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) uprawnia stronę do cofnięcia skargi. Cofnięcie skargi jest dla sądu wiążące, z wyjątkiem przypadków gdy miałoby ono na celu obejście prawa lub w konsekwencji powodowało utrzymanie w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w oparciu o akta sprawy stwierdził, że w rozpatrywanym przypadku nie zachodzą wskazane przesłanki, ograniczające dopuszczalność cofnięcia skargi, wobec czego dokonane cofnięcie jest skuteczne. Okoliczność ta uzasadnia umorzenie przez Sąd postępowania w sprawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy.
W sprawie brak podstaw do zwrotu skarżącej połowy uiszczonego wpisu od skargi, albowiem cofnięcie nastąpiło dopiero przed rozpoczęciem drugiego z posiedzeń, na które sprawa została skierowana. Przepis art. 232 § 1 pkt 2 ppsa stanowi, że jedynie odbycie posiedzenia mediacyjnego nie wyłącza zwrotu. Sprawa była już skierowana na posiedzenie, które się odbyło a fakt, że nie doszło na nim do merytorycznego rozpatrzenia skargi nie niweczy faktu skierowania sprawy na rozprawę i odbycia posiedzenia.