Uzasadnienie
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa E.P. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie radcy prawnego z urzędu. We wniosku skarżący podał, że jest rencistą, który systematycznie ponosi wydatki na zakup niezbędnych lekarstw w kwocie 350 – 400 zł. Dalej wskazał, że we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z nim siostra i szwagier, a jego rodzina zamieszkuje w budynku o pow. 261 m2. Skarżący nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro, natomiast jest właścicielem samochodu marki [...] z 1996 r. Wnioskodawca uzyskuje świadczenie rentowe w wysokości 1796 zł brutto miesięcznie, natomiast jego siostra wynagrodzenie za pracę w kwocie około 1500 – 1800 zł, zaś szwagier wynagrodzenie za pracę w wysokości około 3000 – 3500 zł miesięcznie.
Na wezwanie referendarza sądowego E.P. nadesłał faktury za zakupione lekarstwa, rachunki za energię elektryczną faktury za zakup węgla, fakturę za zakup wkładek do aparatu słuchowego, używanego przez stronę, rachunki za wodę i odbiór ścieków, a także rachunek za usługi telekomunikacyjne.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.).
Oceniając wniosek E. P. nie znaleziono podstaw do uwzględnienia złożonego wniosku.
W pierwszej kolejności wskazać trzeba, że przy ocenie wniosku o przyznanie prawa pomocy pod uwagę bierze się wszelkie okoliczności dotyczące sytuacji rodzinnej i materialnej. W tym kontekście, nie negując wysokość uzyskiwanego przez stronę świadczenia rentowego w wysokości 1495,95 zł netto miesięcznie, wskazać przyjdzie, że łączny dochód trzyosobowej rodziny wnioskodawcy wynosi około 7.000 zł, co zresztą zaznaczono we wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wnioskodawca nadesłał szereg faktur i rachunków, jednakże łączny rozmiar świadczeń udokumentowanych przez stronę, wraz z ponoszonymi kosztami zakupu lekarstw nie jest na tyle znaczący aby zachwiać sytuacją materialną rodziny skarżącego zwłaszcza, że nie przedstawiono żadnego wiarygodnego powodu, dla którego pozostali domownicy strony nie partycypują w kosztach utrzymania wspomnianego budynku.
Tym samym uznano, że wnioskodawca dysponuje środkami pozwalającymi mu na opłacenie kosztów postępowania sadowego oraz usług fachowego pełnomocnika, a w razie konieczności będzie ma możliwość zwrócenia się o wsparcie do członków swojej rodziny. Z tej perspektywy nie można stwierdzić, że sytuacja materialna wnioskodawcy jest wyjątkowo ciężka, co uzasadniałoby ewentualnie przyznanie mu prawa pomocy
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia