Uzasadnienie
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem z dnia [...] r., nr [...], na skutek wniosku C. A., wznowił postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną decyzją tego organu z dnia [...] r., nr [...], a następnie decyzją z dnia [...]r., nr [...] odmówił uchylenia tego aktu.
Pismem z dnia [...] r. C. A. wystąpił, za pośrednictwem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach ze skargą na powyższą decyzję z dnia [...]r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, zważył:
Jak wynika z treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy, stosownie do treści § 2 powyższego przepisu, rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Warunek ten dotyczy także rozpatrywanej sprawy. Jak wynika bowiem z treści art. 127 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.
z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) od decyzji wydanej w pierwszej instancji stronie służy odwołanie. Właściwym do rozpatrzenia tego odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia (§ 2 tego przepisu).
Oznacza to zatem, że warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. działającego w sprawie jako organ pierwszej instancji było uprzednie wystąpienie przez skarżącego z odwołaniem do organu administracji publicznej wyższego stopnia nad tym organem tj. [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. Tymczasem C. A. przed wniesieniem skargi nie dochował tego wymogu. Nie wyczerpał zatem przysługującego mu w postępowaniu administracyjnym środka zaskarżenia. Wobec tego jego skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O zwrocie w całości uiszczonego wpisu sądowego od skargi należało orzec zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 powyższej ustawy.
Na marginesie należy zauważyć, że Sąd dostrzegł okoliczność, iż skarżący przy wnoszeniu skargi zachował tryb wskazany w pouczeniu zaskarżonego aktu. Pouczenie to było jednak błędne, gdyż tryb wnoszenia skarg w niniejszej sprawie w sposób odmienny określają powołane powyżej przepisy. Uwzględniając tę okoliczność należy zauważyć, że fakt odrzucenia skargi z powodu niezłożenia odwołania przed skierowaniem skargi do sądu administracyjnego, nie stoi na przeszkodzie ewentualnemu wniesieniu skargi w przyszłości z zachowaniem przepisów art. 52 § 1 i 2 oraz art. 53 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Błędne bowiem pouczenie co do przysługującego środka zaskarżenia nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do niego.
Z uwagi na upływ czternastodniowego terminu wymaganego do złożenia odwołania wraz z jego wniesieniem skarżący winien złożyć do organu wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności, skoro dokonał jej po terminie bez swojej winy. Dopiero wystąpienie przez skarżącego z odwołaniem, a następnie wydanie przez [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. rozstrzygnięcia w sprawie, otworzy możliwość skutecznego wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W.