Uzasadnienie
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy W.L. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Uzasadniając swój wniosek wskazał, że jest osobą chorą na [...], a miesięczny koszt leczenia tego schorzenia oscyluje na poziomie około 200 zł. Wnioskodawca podał, że utrzymuje się z renty rodzinnej w kwocie 1200 zł oraz z pracy w firmie ochroniarskiej, gdzie zarabia około 800 zł. Koszt utrzymania zajmowanego przez stronę lokalu mieszkalnego to kwota około 760 zł, a do tego dochodzą wydatki na energię elektryczną oraz gaz. W. L. poza posiadanym lokalem mieszkalnym o pow. 62 m2 nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Na wezwanie referendarza sądowego wnioskodawca nadesłał szereg dokumentów obrazujących jego sytuację materialną, w tym wysokość płatności za mieszkanie, media oraz lekarstwa oraz wysokość uzyskiwanego świadczenia rentowego i wynagrodzenia za pracę.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. Poz. 270. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.).
Mając na uwadze treść przywołanych wyżej przepisów uznano, że stan majątkowy skarżącego uzasadnia uwzględnienie złożonego przezeń wniosku w części i przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia z wpisu od skargi. Dochód W. L. kształtuje się na poziomie około 2000 zł netto miesięcznie. Jednakże zauważyć trzeba, że bieżące koszty utrzymania się strony wynoszą około 1300 zł. Do dyspozycji skarżącego pozostaje więc około 700 zł. W opisywanej sytuacji uiszczenie wpisu od skargi mogłoby okazać się zbyt dużym wydatkiem dla skarżącego. Zarazem, biorąc pod uwagę fakt, że źródła dochodu W. L. mają stabilny charakter uznano, że będzie on w stanie wygospodarować środki na poniesienie dalszych, ewentualnych wydatków związanych z postępowaniem sądowym.
Z tych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.