Uzasadnienie
Pismem z dnia 8 lutego 2013 r. pełnomocnik Prezydenta Miasta R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r., nr [...], mocą której uchylono rozstrzygnięcie Prezydenta Miasta R. z dnia [...] r., nr [...] o odmowie ustalenia i wypłaty odszkodowania za nieruchomość położną w R., obręb [...], zajętą pod drogę publiczną.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga Prezydenta Miasta R. podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. W myśl bowiem art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm. - zwana dalej p.p.s.a.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, a także organizacja społeczna - w przypadkach określonych w powołanym przepisie. Interes prawny należy rozumieć jako związek między sferą indywidualnych praw i obowiązków skarżącego wynikających z konkretnej norm prawa materialnego a kwestionowanym w skardze aktem lub czynnością organu administracji. Organ wydający akt w postępowaniu administracyjnym, nawet w przypadku, kiedy jego rozstrzygnięcie zostało uchylone, nie może być jednocześnie stroną tego postępowania, reprezentującą w nim własne interesy.
W konsekwencji nie ma on również prawa do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na ostateczną decyzję podjętą w tym postępowaniu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2011 r., sygn. akt II FSK 2500/10; dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
W przedmiotowej sprawie skargę na decyzję Wojewody [...] złożył adw. J. K., działający w imieniu Prezydenta Miasta R., co wynika wyraźnie z oznaczenia strony skarżącej w nagłówku skargi z dnia 8 lutego 2012 r. Do skargi załączone zostało pełnomocnictwo udzielone na podstawie art. 34 ust. 1 oraz art. 92 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (tekst jednolity: Dz. U. z 2011 r., nr 142, poz. 1592 z późn. zm.), obejmujące między innymi postępowanie przez wojewódzkimi sądami administracyjnymi i Naczelnym Sądem Administracyjnym. Biorąc pod uwagę treść powołanych w pełnomocnictwie przepisów przyjąć należy, że pełnomocnictwa udzielił Prezydent Miasta R. sprawujący funkcję organu powiatu w mieście na prawach powiatu.
Podkreślić w tym miejscu należy, że Prezydent Miasta R., wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej (jako organ powiatu) wydał w tym postępowaniu administracyjnym decyzję z dnia [...] r., nr [...]. Tym samym Prezydent Miasta R. występował tutaj w charakterze organu wyposażonego w kompetencje do władczego rozstrzygnięcia sprawy indywidualnej, nie zaś jako podmiot, którego interesu prawnego lub obowiązku prawnego dotyczy postępowanie. Zatem nie ma on interesu prawnego w rozumieniu art. 50 p.p.s.a., a to wyłącza go z kręgu podmiotów upoważnionych do zaskarżania do sądu administracyjnego aktu wydanego w toku instancyjnym przez organ odwoławczy. Prezydent pełniący funkcję organu powiatu może mieć interes prawny w sprawach dotyczących gospodarowania nieruchomościami Skarbu Państwa położonymi na terenie danego miasta na prawach powiatu tylko w przypadku spraw, w których postępowanie prowadzone jest przez inne organy.
Tylko wówczas jako reprezentantowi Skarbu Państwa przysługują mu uprawnienia do występowania w postępowaniu administracyjnym i sądowoadministracyjnym oraz korzystanie z gwarancji procesowych, jakie przepisy prawa przyznają stronom tych postępowań (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 maja 2008 r., sygn. akt I OSK 550/08, Lex nr 505339). W przeciwnym razie dopuszczenie do złożenia skargi przez organ pierwszej instancji doprowadziłoby do sytuacji, w której stronami postępowania sądowego byłyby dwa organy administracji publicznej orzekające w sprawie, a mianowicie: skarżący (organ pierwszej instancji) i autor decyzji odwoławczej (organ drugiej instancji). Postępowanie sądowoadministracyjne może być natomiast uruchomione tylko z inicjatywy podmiotu pozostającego poza systemem organów, których działalność ma podlegać kontroli przez sąd administracyjny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 grudnia 2011 r., sygn. akt II GSK 2293/11, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Mając to na uwadze Sąd postanowił orzec jak w sentencji uznając skargę Prezydenta Miasta R. za niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i art. 58 § 3 p.p.s.a. O zwrocie wpisu od skargi Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.