Uzasadnienie
Starosta Powiatowy w W.Ś., działając na wniosek T.T., decyzją z dnia [...]r. uzgodnił rekultywację terenu działki nr [...], położonej przy ul. [...] w W.Ś. Pismem z dnia [...]r. E.T., reprezentowany przez pełnomocnika, zarzucił, że rekultywacja została przeprowadzona niezgodnie z tą decyzją a poziom działki został podniesiony ponad wielkość ustaloną w decyzji. W tym zakresie została zwołana rozprawa i oględziny działki na dzień [...]r. Z oględzin tych i rozprawy sporządzono protokoły.
Jednocześnie decyzją z dnia [...]r. Starosta Powiatowy w W.Ś., działając na podstawie art. 155 k.p.a., zmienił swoją poprzednią decyzję z dnia [...]r. uzgadniającą rekultywację terenu działki nr [...]. Zmiana polegała na tym, że zapis "teren zostanie zrekultywowany do rzędnej ok. 1 m, a następnie zagospodarowany", zmieniono na "teren zostanie zrekultywowany na początku działki tj. od ulicy [...] do rzędnej 265,0 m n.p.m., a na końcu działki do rzędnej 255 m n.p.m. Powierzchnia zrekultywowana zostanie podniesiona o wysokość 1 m nad poziomem morza, a następnie zagospodarowana". Od decyzji tej odwołanie wniósł pełnomocnik E.T., domagając się jej uchylenia. W odwołaniu zarzucono, że decyzja została wydana w oparciu o nieaktualne rzędne, posługując się zdezaktualizowanymi mapami wysokościowymi.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...]r. umorzyło postępowanie odwoławcze od decyzji Starosty W. z dnia [...]r. podając w uzasadnieniu, że odwołujący się jako właściciel sąsiedniej nieruchomości nie ma przymiotu strony w postępowaniu dotyczącym uzgodnienia warunków rekultywacji. Na decyzję tę E.T. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, domagając się jej uchylenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. Wykazując swój interes prawny w sposobie przeprowadzenia rekultywacji powoływał się na przepisy prawa cywilnego służące ochronie własności. Podkreślał, że będąc zainteresowanym w sposobie rekultywacji sąsiedniej działki, winien uczestniczyć w postępowaniu także na etapie ustalenia warunków tej rekultywacji.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę podtrzymało swoje stanowisko odnośnie braku interesu po stronie odwołującego się.
Jak wynika z akt sprawy, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. [...]r. wszczęło postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty W. z dnia [...]r., a następnie decyzją z dnia [...]r. stwierdziło nieważność decyzji Starosty W. z dnia [...]r. Decyzja ta nie została doręczona, co wynika z pisma Kolegium z dnia [...]r. skarżącemu E.T. Sąd ustalił również, że do dnia rozprawy 16 grudnia 2005 r. na decyzję tę nie wpłynęła skarga do Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 2017 ze zm.), podstawę umorzenia postępowania sądowego stanowi okoliczność, gdy postępowanie to z różnych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Przesłanka bezprzedmiotowości sprowadza się do sytuacji faktycznych, gdy wydanie rozstrzygnięcia merytorycznego w sprawie staje się zbędne a kontrolna legalność danego rozstrzygnięcia nie ma już znaczenia dla ukształtowanej sytuacji prawnej.
W rozpatrywanej sprawie zaskarżone zostało rozstrzygnięcie organu II instancji umarzające postępowanie odwoławcze. W międzyczasie doszło natomiast do stwierdzenia nieważności decyzji organu I instancji, która była przedmiotem odwołania. W ten sposób przestał istnieć przedmiot, którego dotyczyło odwołanie. Jakkolwiek rozstrzygnięcie organu II instancji nie miało charakteru merytorycznego i polegało na umorzeniu postępowania, to jednak umorzenie to następowało w odniesieniu do konkretnego stanu faktycznego. Żądanie skarżącego skierowane do Sądu dotyczyło uchylenia decyzji odwoławczej celem rozpoznania złożonego odwołania. Wobec stwierdzenia nieważności decyzji organu I instancji rozpatrzenie takie nie jest już jednak możliwe.
W przypadku uwzględnienia skargi, postępowanie odwoławcze ulegałoby umorzeniu przez organ odwoławczy. Zaś w sytuacji oddalenia skargi, pozostająca w obiegu decyzja o umorzeniu postępowania odwoławczego nie miałaby wpływu na kształtowanie sytuacji prawnej, nie skutkuje bowiem pozostawieniem w obiegu decyzji I instancji, wobec jej wyeliminowania.
Mając na uwadze przedstawioną argumentację, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. Wobec umorzenia postępowania Sąd nie miał podstaw do orzekania o jego kosztach, zgodnie bowiem z art. 20 cytowanej ustawy zwrot kosztów przysługuje skarżącemu w razie uwzględnienia skargi, zaś umorzenie nie zostało orzeczone z przyczyn określonych w art. 54 § 3 i 118 § 2. su.