Uzasadnienie
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa E.B. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata z urzędu. Uzasadniając swój wniosek wskazał, że prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną zamieszkując w budynku jednorodzinnym. W skład majątku strony wchodzi również nieruchomość gruntowa o pow. 1500 m2. Skarżący zaznaczył, że nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów, których wartość przekraczałaby 3.000 euro, natomiast posiada zobowiązanie kredytowe w wysokości 10.000 zł, którego spłata obciąża jego domowy budżet. Źródłem utrzymania się rodziny strony jest dochód ze świadczeń emerytalnych uzyskiwanych przez skarżącego i jego małżonkę w łącznej kwocie 2138 zł brutto miesięcznie.
Na wezwanie referendarza sądowego E. B. nadesłał dokumenty obrazujące sytuacje materialną jego rodziny, a w szczególności poziom i strukturę ponoszonych wydatków a także wysokość dochodów swojej małżonki.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.).
Oceniając wniosek E. B. uznano, że zasługuje on na uwzględnienie jedynie w części, albowiem skarżący nie wykazał, aby jego sytuacja materialna była wyjątkowo ciężka, co uzasadniałoby uwzględnienie wniosku w pełnym zakresie. Z drugiej strony, biorąc pod uwagę zarówno wysokość jego dochodów jak i rozmiar i strukturę wydatków zasadnym jest uwzględnienie złożonego przezeń wniosku w części i przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym – polegającym na zwolnieniu od kosztów sądowych.
Na powyższym zaważyła przede wszystkim wysokość dochodów skarżącego i zestawienie tej wartości z udokumentowanymi wydatkami. Trzeba bowiem zauważyć po odliczeniu wspomnianych wydatków, do dyspozycji skarżącego i jego małżonki pozostaje kwota około 600 zł, która pozwala co prawda na zaspokojenie podstawowych potrzeb bytowych, nie mniej jednak jest zbyt niska, aby wnioskodawca był w stanie bez uszczerbku w utrzymaniu swojej rodziny uiścić wpis od skargi i ponieść pozostałe koszty sądowe.
Oddalając wniosek o przyznanie prawa pomocy w pozostałym zakresie pod uwagę wzięto fakt, że wnioskodawca wraz małżonką dysponują stałym źródłem dochodu, a po wtóre nie wyjaśniono na jaki cel zaciągnięty został komercyjny kredyt gotówkowy, którego spłata obciąża budżet skarżącego kwotą 494 zł miesięcznie. Z tego powodu nie można jednoznacznie stwierdzić, że E.B. jest osobą znajdująca się w wyjątkowo ciężkim położeniu materialnym, co uzasadniałoby przyznanie mu prawa pomocy w całym wnioskowanym zakresie.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia