Uzasadnienie
Aktem z dnia [...] r. nr [...] działająca w imieniu Prezydenta Miasta G., Zastępca Naczelnika Wydziału Komunikacji odmówiła zwrotu nadpłaty za wydanie karty pojazdu w kwocie 425 zł dla samochodu marki [...] o nr rejestracyjnym [...].
W dniu [...] r. D. J. wezwał organ w trybie art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718), zwanej dalej "p.p.s.a.", do usunięcia naruszenia prawa poprzez zwrot nadpłaconej kwoty.
Odpowiadając na powyższe, Zastępca Naczelnika Wydziału Komunikacji pismem z dnia [...] r. nr [...] podtrzymała dotychczasowe stanowisko o braku podstaw prawnych do dokonania zwrotu części opłaty za wydanie karty pojazdu.
W dniu 21 kwietnia 2016 r. D. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na Prezydenta Miasta G. podważając zasadność odmowy zwrotu przedmiotowej opłaty.
Przewodniczący Wydziału II zarządzeniem z dnia 19 maja 2016 r. wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200,00 zł, tj. w wysokości określonej w § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Dla dokonania powyższej czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W myśl z kolei art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym, w tym od skargi, pobiera się wpis. Sąd zaś odrzuci skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru powołane wyżej wezwanie w dniu 13 czerwca 2016 r. w imieniu skarżącego odebrała S. S., jako dorosły domownik. W świetle przepisu art. 72 § 1 p.p.s.a. korespondencję sądową należało uznać za skutecznie doręczoną. Oznacza to, że wyznaczony termin do uiszczenia opłaty sądowej upłynął w dniu 20 czerwca 2016 r. (tj. w poniedziałek). Skarżący mimo wezwania i pouczenia o konsekwencjach prawnych niedokonania wymaganej czynności, nie opłacił wpisu sądowego od skargi.
Uwzględniając przytoczoną argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.