Uzasadnienie
Przepis art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 – zwanej dalej P.p.s.a.) stanowi, że wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Wskazać trzeba, że przepis § 21 ust. 1 pkt 2 lit d rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu opłat (Dz. U. poz. 1714) stanowi, że wysokość stawki minimalnej w postępowaniu zażaleniowym wynosi 120 zł.
Stosownie do § 4 ust. 3 cyt. rozporządzenia, opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
W niniejszej sprawie adwokat A. G. została ustanowiona pełnomocnikiem skarżącego w postępowaniu sądowoadministracyjnym na mocy postanowienia referendarza sądowego z dnia 13 lutego 2017 r. Pełnomocnik ustanowiony został na etapie postępowania zażaleniowego i w piśmie z dnia 17 marca 2017 r. wystąpił o przyznanie mu kosztów z tego tytułu.
Z uwagi na to, że zostały spełnione warunki, uzasadniające przyznanie ustanowionemu w ramach prawa pomocy pełnomocnikowi kosztów udzielonej pomocy prawnej, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 w związku z art. 250 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz stosownie do § 21 ust. 1 pkt 2 lit. d, a także w myśl § 4 ust. 3 rozporządzenia, postanowiono, jak w sentencji.