Uzasadnienie
W skardze z dnia [...] r. M. K–B. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych powołując się na trudną sytuację materialną.
Na skutek wezwania Sądu, na druku urzędowego formularza PPF skarżąca wystąpiła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnieniu jej od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu. Ponieważ zawarte w druku formularza informacje okazały się niewystarczające dla wszechstronnej oceny sytuacji materialnej skarżącej, została ona wezwana do nadesłania szeregu dokumentów potwierdzających przywołane przez nią okoliczności. W oparciu o uzyskane dane ustalono, że rodzina skarżącej utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę w kwocie [...] zł netto miesięcznie oraz świadczenia alimentacyjnego uzyskiwanego na [...] córki w kwocie [...] zł miesięcznie. Wnioskodawczyni i jej córki zamieszkują w wynajmowanym lokalu mieszkalnym, którego koszty utrzymania wynoszą około [...] zł miesięcznie (czynsz oraz opłaty za gaz i energię elektryczną). Do pozostałych kosztów utrzymania się wnioskodawczyni zaliczyła wydatki na telefon (około [...] zł) oraz koszty paliwa do samochodu ([...] z [...]r.). Zestawienie uzyskiwanego dochodu i niezbędnych wydatków pozwoliło ustalić, że rodzina M. K. – B. dysponuje co miesiąc kwotą około [...] zł, co w przeliczeniu na osobę daje [...] zł.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Na wstępie zaznaczyć trzeba, że obowiązujące przepisy ustanawiają zasadę odpłatności postępowania sądowego - art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.).
Przedstawione przez skarżącą okoliczności dotyczące stanu majątkowego jej rodziny w zestawieniu z treścią przywołanych wyżej przepisów nie pozwoliły stwierdzić, że jej sytuacja jest wyjątkowo ciężka, co uzasadniałoby przyznanie jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Na wstępie zauważyć przyjdzie, że zasadniczym wydatkiem na obecnym etapie postępowania jest wpis od skargi, który w niniejszej sprawie, ze względu na jej przedmiot wynosi [...] zł - § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Nie jest to zatem kwota, której uiszczenie w znaczący sposób pogorszyłoby sytuację materialną rodziny skarżącej i której M. K. – B. nie byłaby w stanie wygospodarować. Pozostałe, ewentualne koszty wnioskodawczyni byłaby zobowiązana ponieść wówczas, gdyby zamierzała zaskarżyć orzeczenie kończące postępowanie sądowe. Na jego obecnym stadium niepodobna stwierdzić, czy tak będzie, a wobec tego wspomniany wpis od skargi jest zasadniczym wydatkiem.
Ustanowienie fachowego pełnomocnika z urzędu, w ramach przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, ma natomiast miejsce w odniesieniu do osób, których sytuacja majątkowa jest wyjątkowo trudna. W praktyce bowiem oznacza to wydatkowanie ze środków publicznych kwot będących wynagrodzeniem takiego pełnomocnika. W rozpoznawanej sprawie okoliczności dotyczące statusu materialnego skarżącej nie pozwalają stwierdzić, iż znajduje się ona w bardzo ciężkim położeniu. Uzyskiwane w jej rodzinie dochody pozwalają bowiem na utrzymanie się i pokrycie wszelkich, niezbędnych wydatków. Nie można więc uznać, że zaistniały przesłanki, od spełnienia których uzależnione jest przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Całokształt wskazanych wyżej okoliczności pozwolił stwierdzić, że M. K. – B. nie jest osobą zasługującą na zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu, a wobec tego, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.