Uzasadnienie
Na podstawie zarządzenia z dnia 5 czerwca 2009 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi, informując jednocześnie, że brak ten może zostać uzupełniony przez nadesłanie podpisanego odpisu skargi lub podpisanie skargi w siedzibie Sądu oraz przez nadesłanie 2 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, celem doręczenia uczestnikom postępowania. Do wykonania powyższego wezwania zakreślono siedmiodniowy termin od daty doręczenia wezwania, informując jednocześnie skarżącą, iż nieusunięcie braków formalnych skargi we wskazanym terminie spowoduje jej odrzucenie.
Powyższe wezwanie wobec niezastania skarżącej awizowano w dniu 19 czerwca 2009 r. umieszczając stosowne zawiadomienie w skrzynce do doręczania korespondencji, a następnie powtórnie w dniu 29 czerwca 2006 r., przesyłka ta nie została jednakże przez skarżącą podjęta. W wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu 13 lipca 2009 r. (poniedziałek – dzień roboczy), skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepis art. 57 § 1 w związku z art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. stanowi, iż do skargi należy dołączyć jej odpisy i odpisy załączników, celem doręczenia ich wszystkim stronom postępowania. Odpisami takimi mogą być uwierzytelnione fotokopie, bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej. Zgodnie natomiast z treścią art. 46 § 1 pkt 4 ustawy p.p.s.a., każde pismo wnoszone do sądu winno zawierać podpis strony, jej przedstawiciela lub pełnomocnika. Wobec stwierdzonych braków skargi, Sąd wezwał skarżącą do ich usunięcia w wyznaczonym terminie. Nieuzupełnienie w terminie braków formalnych skargi skutkuje jej odrzuceniem, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
W rozpoznawanej sprawie skarżąca mimo prawidłowego wezwania z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższego, nie podpisała skargi i nie nadesłała jej odpisów.
Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu w całości orzeczono po myśli art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a.