Uzasadnienie
W skardze z dnia [...] r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji orzekającej o zameldowaniu N. R. na pobyt stały w U. przy ulicy [...] skarżący L. L. zawarł m.in. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu z uwagi na fakt, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może mu wyrządzić szkody i nieodwracalne skutki prawne.
Odpis wniosku przesłano uczestnikowi postępowania, który do dnia wydania niniejszego postanowienia nie ustosunkował się do jego treści.
Rozpatrując wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zaistnieją szczególne okoliczności uzasadniające takie orzeczenie, tj. gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zatem uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została któraś z powołanych powyżej przesłanek.
W przedmiotowej sprawie Sąd stwierdza jednak, iż złożony przez skarżącego wniosek nie zawiera żadnych informacji bądź argumentów, odnoszących się do przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i mogących uprawdopodobnić, iż wykonanie decyzji zrodzi niebezpieczeństwo wywołania po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Dodatkowo należy przy tym wyjaśnić, że z przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 993 ze zm.) wynika jednoznacznie, iż zameldowanie w lokalu służy wyłącznie celom ewidencyjnym i ma na celu potwierdzenie faktu pobytu w tym lokalu. Zameldowanie nie jest tożsame z nabyciem uprawnień do lokalu.
W przedmiotowej więc sprawie zameldowanie N. R. w lokalu, do którego skarżący posiada tytuł prawny nie ogranicza więc jego uprawnień do lokalu, ani nie pozbawia go możliwości przedsięwzięcia środków zmierzających do ochrony posiadania. Jednocześnie sam fakt zameldowania nie rodzi po stronie osoby zameldowanej uprawnień do lokalu, zaś w wyniku ewentualnego uwzględnienia skargi bądź w razie zmiany okoliczności sprawy skutki prawne decyzji o zameldowaniu mogą bez przeszkód ulec zmianie.
Mając powyższe na uwadze, brak było podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego, wobec czego orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.