Prosto w prawo Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicachz 28 lutego 2022 r., sygn. akt II SA/Gl 5/22

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Skład
asesor WSA Tomasz Dziuk przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 28 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi W. G., P. G., reprezentowanych przez przedstawiciela ustawowego D. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie świadczenia wychowawczego p o s t a n a w i a odrzucić skargę.

Uzasadnienie

Pismem z dnia 29 listopada 2021 r. W. G., P. G., reprezentowani przez przedstawiciela ustawowego D. G., wnieśli skargę na decyzję opisaną w rubrum niniejszego postanowienia.

Z akt sprawy wynika, że skarżący nie byli stroną postępowania administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny bada w pierwszej kolejności jej dopuszczalność, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.), dalej p.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6).

Niedopuszczalność skargi będzie miała miejsce zarówno z przyczyn przedmiotowych, jak i podmiotowych. Przyczyny podmiotowe obejmują sytuacje wniesienia skargi przez podmiot, który nie jest legitymowany do jej wniesienia. Postępowanie sądowoadministracyjne, jako postępowanie bezwzględnie oparte na zasadzie skargowości, może być prowadzone tylko na podstawie skargi wniesionej przez legitymowany do tego podmiot. Ustalenie zatem zakresu tej legitymacji musi nastąpić w postępowaniu wstępnym, a oczywisty brak legitymacji skargowej jest podstawą do odrzucenia skargi.

Zgodnie z art. 50 § 1 i 2 p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka, organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym oraz inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Z tej regulacji wynika, że złożenie skargi zostało oparte na kryterium interesu prawnego, co oznacza, że ze skargą co do zasady może wystąpić podmiot, który wykaże związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym, a aktem lub czynnością organu administracji publicznej.

Stosownie natomiast do treści art. 32 p.p.s.a. stronami w postępowaniu przed sądem administracyjnym są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi.

Na gruncie rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że skarga została wniesiona przez osoby, które w postępowaniu zakończonym zaskarżoną decyzją nie miały statusu strony. Należy przy tym podkreślić, że również analiza akt sprawy nie daje podstaw do przyjęcia, aby skarżącym przysługiwał status strony w postępowaniu administracyjnym.

W tym stanie rzeczy Sąd postanowił jak w sentencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Na marginesie wskazać przyjdzie, że skarga została złożona z uchybieniem terminu wynikającego z treści art. 53 § 1 p.p.s.a. Kwestia ta nie ma jednak w niniejszej sprawie znaczenia z uwagi na wyżej opisaną niedopuszczalność skargi.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.