Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] r. Prezydent Miasta C. nałożył na "A" Sp. z o.o. z siedzibą w C. grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 10.000 zł z powodu nie wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym nr [...] z dnia [...] r. oraz obowiązek wniesienia opłaty egzekucyjnej za wydanie postanowienia w wysokości 68 zł. Jednocześnie organ pierwszej instancji wezwał skarżącego do wpłacenia powyższej grzywny wraz z opłatą egzekucyjną w terminie 14 dni od dnia doręczenia postanowienia oraz do wykonania określonego w tytule wykonawczym obowiązku w terminie 14 dni od dnia doręczenia postanowienia, gdyż w przeciwnym razie w stosunku do skarżącego będą nakładane kolejne grzywny. W wyniku odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. postanowieniem z dnia [...] r., nr [...] utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie.
W skardze z dnia 8 maja 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, jednak nie zawarł jego uzasadnienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
W rozpatrywanej sprawie zdaniem Sądu wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżanego postanowienia nie zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim skarżący nie wskazał żadnych okoliczności, których wystąpienie przemawiałoby za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego postanowienia. Nie przybliżył też żadnej przesłanki, o której mowa w przywołanym wyżej przepisie, tzn. nie wykazał, że wykonanie zaskarżonego postanowienia spowodowałoby skutek w postaci groźby wyrządzenia jemu znacznej szkody lub, że skutki wykonania postanowienia byłyby trudne do odwrócenia. Tymczasem uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji lub – odpowiednio – postanowienia spoczywa na stronie skarżącej (vide: postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/2004).
Ponadto, obowiązek nałożony postanowieniem w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia nie ma charakteru nieodwracalnego, czyli nie spowoduje trudnych do odwrócenia skutków. Stosownie do art. 125 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2017 r., poz. 1201) w razie wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym, nałożone, a nieuiszczone lub nieściągnięte grzywny w celu przymuszenia podlegają umorzeniu. Zatem skarżący może w każdej chwili uniknąć zagrożenia egzekucji nałożonej grzywny poprzez wykonanie obowiązku. Nałożenie grzywny ma wyłącznie na celu wykonanie nałożonego obowiązku, a jego realizacja zależy wyłącznie od woli skarżącego.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.