Uzasadnienie
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta C. z dnia [...] roku w sprawie odmowy wprowadzenia w ewidencji gruntów i budynków miasta C. zmian polegających na zaliczeniu do gruntów rolnych zabudowanych działek oznaczonych nr [...],[...],[...] w obrębie [...].
W uzasadnieniu organ podał, iż I. S. wystąpiła o sklasyfikowanie będących w jej władaniu działek nr [...],[...] i [...] (km. [...]) i zaliczeniu ich do terenów rolnych i zabudowanych twierdząc, że stanowią część gospodarstwa rolnego. Dotychczasowe zaliczenie działek do gruntów zabudowanych i zurbanizowanych jej zdaniem nie odpowiada stanowi faktycznemu i prawnemu.
Z danych ewidencji miasta C. wynika, że wnioskodawczyni jest wyłączną właścicielką gruntu o powierzchni [...] ha (działki [...] i [...]); współwłaścicielką gruntu o powierzchni [...] ha (działki nr [...] i [...]), a także współwłaścicielką działki nr [...] obręb [...] o powierzchni [...] ha i użytku R-IV a.
Podstawę zmian w ewidencji stanowią dokumenty wymienione w § 46 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. 2001, nr 38, poz. 454) i dlatego kopie dokumentów wydanych przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa nie stanowią uzasadnienia do wprowadzenia zmian w ewidencji.
Zaliczanie gruntów do poszczególnych użytków rolnych reguluje zgodnie z § 66- 68 rozporządzenia załącznik nr 6. W pkt 1 ppkt 5 zdefiniowano grunty rolne zabudowane, a definicji tej nie odpowiadają działki nr [...],[...],[...] gdyż nie stwierdzono na nich prowadzenia działalności rolniczej (protokół oględzin z [...] 2005), a w oparciu o dokumenty z ewidencji należy przyjąć, że strona nie posiada gospodarstwa rolnego na terenie C..
Także wnioskodawczyni nie złożyła dokumentacji z klasyfikacji przedmiotowych działek, wykonanej na podstawie rozporządzenia z dnia 4.06.1956 r. w sprawie klasyfikacji gruntów (Dz. U. nr 19, poz. 97 z zm.).
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca zarzuciła organowi odwoławczemu nie przeprowadzenie z urzędu gleboznawczej klasyfikacji jej gruntów w celu zaliczenia ich do gruntów rolnych budowlanych do czego organ był zobowiązany w związku ze stanowiskiem Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii, Ministerstwa Rolnictwa oraz Ministerstwa Finansów z dnia 25 lutego 2003 r.
Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Ewidencja gruntów jest tylko specjalnie prowadzonym i wywierającym określone skutki prawne zbiorem informacji o gruntach. Powinna być ona utrzymywana w stałej aktualności co do stanu faktycznego i prawnego. Obejmuje ona informację o których mowa w art. 20 ust. 1,2 i 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo Geodezyjne i Kartograficzne (Dz. U. nr 100, z 2000 r. p. 1086 z zm.). Zmiany w ewidencji wprowadza się w oparciu o dokumenty wymienione w § 46 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2001, nr 38, 454). Trafnie zatem organ uznał, iż dokumenty wydane przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa nie stanowią podstawy żądania zmian w ewidencji gruntów i budynków. Zaliczenie gruntów do poszczególnych użytków rolnych następuje na podstawie § 66 – 68 wyżej powołanego rozporządzenia, zgodnie z załącznikiem 6 pkt 1 ppkt 5 definiuje grunty rolne zabudowane jako grunty zajęte pod budynki mieszkalne oraz inne budynki i urządzenia budowlane służące produkcji rolniczej, nie wyłączając produkcji rybnej, przetwórstwa rolno-spożywczego, a także zajęte pod ogródki przydomowe w gospodarstwach rolnych.
Z niekwestionowanego przez skarżącą protokołu oględzin działek [...],[...] i [...] wynika, że nie jest na nich prowadzona działalność rolnicza w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z 15 listopada 1984 r. (Dz. U. 93.94.431 z zm.), nie stanowią one też gospodarstwa rolnego (art.2 ust. 1 tej ustawy). Skarżąca nie wykazała w ogóle posiadania gospodarstwa rolnego w innej niż C. gminie, ani stosownie do art. 22 ust. 3 ustawy Prawo Geodezyjne i Kartograficzne nie przedstawiła dokumentacji z klasyfikacji przedmiotowych działek, wykonanej w trybie ustawy z 4 czerwca 1956 r. w sprawie klasyfikacji gruntów (Dz. U. nr 19, poz. 97 z zm.).
Powoływanie się przez skarżącą na wspólne stanowisko Głównego Geodety Kraju, Ministra Rolnictwa i Ministra Finansów z dnia 25.02.2003 r. należy uznać za nieskuteczne. Pismo to bowiem nie może zmienić przepisów powszechnie obowiązujących, a nadto dotyczyło ono zmian dokonywanych z urzędu, w trybie czynności materialno-technicznych, na podstawie dostępnych organowi dokumentów, a żądanie skarżącej przekraczało zakres powyższych czynności bowiem wymagało przeprowadzenia gleboznawczej klasyfikacji przedmiotowych gruntów.
Mając powyższe na uwadze, Sąd stwierdził zgodność zaskarżonej decyzji z prawem, a w następstwie tego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z zm.) oddalił skargę.