Uzasadnienie
Skarżący J. M. na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych podnosząc, że wraz z żoną zamieszkuje w budynku o pow. 109 m2, w skład jego majątku wchodzi nieruchomość rolna o pow. 2,2 ha, natomiast nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów, których wartość przekraczałaby 3.000 euro. Wnioskodawca uzyskuje świadczenie rentowe w wysokości 650 zł miesięcznie, a jego małżonka świadczenie emerytalne w wysokości 1200 zł miesięcznie.
Na wezwanie referendarza sądowego małżonka wnioskodawcy nadesłała kopie decyzji ZUS o waloryzacji świadczenia rentowego J. M. oraz o waloryzacji własnej emerytury. Oprócz tego sporządziła zestawienie wydatków związanych z utrzymaniem się.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. Poz. 270. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
Przy ocenie wniosku o przyznanie prawa pomocy porównuje się wysokość potencjalnych kosztów sądowych, do poniesienia których strona będzie zobowiązana (w tym wpisu od skargi) z informacjami na temat dochodów uzyskiwanych w rodzinie wnioskodawcy oraz poziomu i struktury wydatków. Uzyskane informacje pozwalają zaś ocenić, czy rzeczywiście konieczność poniesienia kosztów sądowych mogłaby okazać się dla strony zbyt dużym obciążeniem.
W realiach rozpoznawanej sprawy uznano, że wniosek J. M. zasługiwał na częściowe uwzględnienie. Analiza zgromadzonego materiału dowodowego, w tym informacji zawartych w druku formularza PPF oraz podanych przez małżonkę wnioskodawcy pozwoliła stwierdzić, że bieżące koszty utrzymania pochłaniają znaczącą część domowego budżetu skarżącego. Z zestawienia sporządzonego przez jego małżonkę wynika bowiem, że kształtują się one na poziomie około 1000 zł i obejmują koszty zakupu energii elektrycznej, dostaw gazu, zakupu lekarstw, rehabilitacji świadczonej w zakresie dodatkowym, wywozu śmieci i nieczystości itp. Struktura i wysokość tych wydatków nie budzą zastrzeżeń, a wobec tego uznano, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie w części dotyczącej zwolnienia z wpisu od skargi.
Oddalając wniosek w pozostałym zakresie pod uwagę wzięto, że skarżący i jego małżonka dysponują stałym źródłem dochodu zaś wpis od skargi jest zasadniczym wydatkiem na obecnym etapie postępowania. Stąd też uznano, że dalsze, ewentualne wydatki, do poniesienia których strona może być zobowiązana nie będą na tyle znaczące aby mieli oni zasadnicze problemy z wygospodarowaniem środków na ten cel. Dodatkowo wskazać przyjdzie, że skarżący jest właścicielem nieruchomości o pow. 2,2 ha, a więc jest to taki składnik majątku, które zbycie lub obciążenie może przynieść dodatkowy dochód. Z tego też powodu uznano, że wniosek J.M. nie zasługiwał na uwzględnienie w całości.
Z tych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.