Uzasadnienie
Przy skardze kasacyjnej na postanowienie Sądu z dnia [...]r. o odrzuceniu skargi I. C. – jej pełnomocnik nadesłał formularz dotyczący jej sytuacji materialnej oraz dokumenty obrazujące wysokość uzyskiwanych dochodów oraz niektóre obciążenia miesięczne. Na wezwanie Sądu nadesłany został wniosek o przyznanie prawa pomocy, sporządzony na druku urzędowego formularza, który wymagany jest w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Analiza zgromadzonego materiału dowodowego pozwoliła ustalić, że I. C. jest osobą samotnie wychowującą małoletnie dziecko, utrzymującą się z dochodu uzyskiwanego w kwocie 1400 zł brutto miesięcznie. Poza zajmowanym lokalem mieszkalnym oraz nieruchomością o pow. 5 arów skarżąca nie posiada żadnych przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro, nie dysponuje również żadnymi oszczędnościami ani papierami wartościowymi. Jej dochód obciążony jest obowiązkiem spłaty kredytu hipotecznego w wysokości 278 zł miesięcznie.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
Ocena sytuacji materialnej skarżącej prowadzi do wniosku, że jej wniosek zasługuje na uwzględnienie. Biorąc bowiem pod uwagę wysokość uzyskiwanego dochodu trudno przyjąć, że po opłaceniu niezbędnych kosztów utrzymania (czynszu, opłat za media) oraz raty kredytu, wnioskodawczyni będzie w stanie wygospodarować dodatkowe środki na pokrycie kosztów postępowania sądowego. Dodatkowo, mając na względzie konieczność zapewnienia środków utrzymania małoletniemu dziecku, nie sposób oczekiwać, że wnioskodawczyni, bez uszczerbku w utrzymaniu swojej rodziny będzie w stanie ponieść tego rodzaju wydatki.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.