Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta T. z dnia [...]r., nr [...] orzekającą o cofnięciu T. D. uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie kategorii B, z powodu stwierdzenia na podstawie orzeczenia lekarskiego istnienia w tym zakresie przeciwwskazań zdrowotnych.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach T. D. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu tego wniosku wskazał na niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody poprzez utratę zatrudnienia. Skarżący podkreślił, że do pracy pokonuje dystans 40 km wobec tego używanie samochodu jest nieodzowne, aby punktualnie przybył do zakładu pracy. Zwrócił uwagę, że posiadane uprawnienie daje mu poczucie przynależności do grona osób zdrowych i pozwala przezwyciężyć wiele trudności życia codziennego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej Ppsa, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 Ppsa, sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Podkreślić należy, że instytucja ta jest jedynie środkiem tymczasowej ochrony strony do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez sąd i zgodnie z art. 61 § 6 Ppsa, postanowienie upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji.
Z przedstawionej regulacji prawnej wynika, że przesłankami wstrzymania wykonania decyzji są wyrządzenie znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków, przy czym to skarżący w swym wniosku winien wykazać (uprawdopodobnić w sposób graniczący z pewnością) istnienie takich okoliczności.
W ocenie Sądu w niniejszej sprawie skarżący nie przedstawił usprawiedliwionych argumentów uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i tym samym nie wykazał, by wykonanie tej decyzji mogłoby spowodować powstanie po jego stronie szkody i to w rozmiarze znacznym. Sygnalizowany fakt ewentualnych utrudnień w wykonaniu takich czynności jak punktualny dojazd do pracy, nie stanowi wystarczającej przesłanki dla uwzględnienia jego żądania. Choć codzienne dojazdy skarżącego do pracy oraz inne czynności, w ramach których korzystał z samochodu, mogą być utrudnione to jednakże nie można przyjąć, by z tego powodu przedstawione powyższej czynności były niemożliwe do realizacji, np. korzystając z usług komunikacji publicznej.
Nie sposób także uznać, że zachodzi przesłanka powstania trudnych do odwrócenia skutków, skoro przedstawienie przez skarżącego, przed upływem roku od momentu pozbawienia go uprawnień, orzeczenia o braku przeciwwskazań do kierowania pojazdami umożliwi przywrócenie mu posiadanych uprawnień.
Zdaniem Sądu uwzględnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sprzeciwia się również charakter zawartego w niej rozstrzygnięcia. Celem decyzji o cofnięciu uprawnień z powodu przeciwwskazań zdrowotnych jest wyeliminowanie kierowcy pojazdu jako uczestnika ruchu drogowego, który może stworzyć potencjalne zagrożenie w ruchu. W rezultacie wstrzymanie wykonania takiej decyzji powinno być uzasadnione wyjątkowymi okolicznościami. W przeciwnym wypadku podważałoby to istotę i cel utraty uprawnienia do kierowania pojazdami. Takie szczególne okoliczności w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą i nie zostały nawet przez skarżącego zasygnalizowane. Co do zasady nie może o nich przesądzać zarzut wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa, gdyż na obecnym etapie postępowania sąd administracyjny nie może badać jej legalności. Kwestia zgodności z prawem zaskarżonej decyzji rozstrzygnięta zostanie przez sąd w orzeczeniu kończącym postępowanie sądowe.
Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Ppsa, orzeczono, jak w sentencji postanowienia.