Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta R. decyzją nr [...] z dnia [...]r, na podstawie art. 48 ust.1 i ust. 4 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r., nr 207, poz. 2016 z zm.), nakazał J.W. wykonanie rozbiórki przenośnego ustępu typu kabina WC, postawionego na działkach o numerach [...], (własność Gminy R.) i nr [...] (współwłasność osób fizycznych) przy ul. [...] i [...] w R. W motywach decyzji organu nadzoru budowlanego podał, ze J.W. bez pozwolenia na budowę lub zgłoszenia postawił na wyżej wskazanych działkach przenośny, wykonany z tworzyw sztucznych ustęp. Po stwierdzeniu faktu samowoli nałożono na inwestora postanowieniem z dnia [...]r. obowiązek przedstawienia zaświadczenia organu administracji architektoniczno – budowlanej o zgodności robót budowlanych związanych z postawieniem ustępu z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności ustaleniami obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, czterech egzemplarzy projektu budowlanego z opiniami i uzgodnieniami oraz oświadczenie inwestora o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w terminie do dnia [...]r. Ponieważ w wyznaczonym terminie inwestor nie wykonał nałożonych obowiązków (żadnego) w oparciu o art. 48 ust. 4 i ust. 1 Prawa budowlanego orzeczono rozbiórkę.
W odwołaniu od powyższej decyzji inwestor – J.W. podniósł, że ustawienie ustępu odbyło się za zgodą współwłaścicieli nieruchomości oznaczonej nr [...].
Ś. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżoną decyzją z dnia [...]r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa i art. 48 ust. 1 i ust. 4 ustawy z dnia 7.07.1997 r. – Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2003 r., nr 207, poz. 2016 z zm.) utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji.
W uzasadnieniu podzielił ustalenia faktyczne i klasyfikacje prawne – dokonane przez organ I instancji.
Podkreślił, że poczynając od dnia 11.07.2003 r. kiedy to weszły w życie znowelizowane przepisy Prawa budowlanego (Dz. U. z 2003 r, nr 80, poz. 718) zaistniała możliwość legalizacji obiektów wzniesionych bez pozwolenia na budowę lub zgłoszenia. Jednym z warunków legalizacji jest wykonanie przez inwestora obowiązków nałożonych na niego na podstawie art. 48 ust. 3 Prawa budowlanego. Ponieważ inwestor tych obowiązków nie wykonał, orzeczenie rozbiórki przedmiotowego ustępu jest zgodne z prawem.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący J.W. podniósł przede wszystkim niewykonalność nałożonych na niego obowiązków wobec faktu, że Gmina R. od dnia [...]r. nie posiada planu zagospodarowania przestrzennego.
Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż przeprowadzona przez Sąd kontrola zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) wykazała, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu.
Stan faktyczny sprawy jest bezsporny. Sprowadza się on do wykonania przez skarżącego w [...]r. ustępu z elementów plastikowych (kabina WC) na działkach nr [...] (własność Gminy R.) i nr [...] (współwłasność osób fizycznych). Na wykonanie powyższego obiektu skarżący nie posiadał pozwolenia na budowę, a obiekt ten zgodnie z art. 29 Prawa budowlanego z obowiązku takiego nie był zwolniony (ani w dacie realizacji, ani orzekania). Skarżący nie posiadał także decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowego obiektu.
Mimo, że przedmiotowy obiekt stanowi samowolę budowlaną zgodnie z art. 48 ust. 2 Prawa budowlanego, w brzmieniu obowiązującym od dnia 11.07.2003 roku istniała możliwość jego legalizacji.
Postanowieniem z dnia [...]r. organ nadzoru budowlanego nałożył na inwestora obowiązki określone w art. 48 ust. 3 Prawa budowlanego, których wykonanie przez inwestora stanowiło podstawę do kontynuowania postępowania legalizacyjnego. Skutkiem niewykonania nałożonych obowiązków zgodnie z art. 48 ust. 4 i ust. 1 Prawa budowlanego jest nakaz rozbiórki objętego postanowieniem obiektu.
Skoro więc skarżący nie wykonał nałożonych na niego obowiązków (żadnego) zaskarżona decyzja znajduje oparcie w art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego.
Zarzut braku planu zagospodarowania przestrzennego nie może zmienić dokonanej oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji. Skarżący bowiem nie dysponował decyzją o warunkach zabudowy ani w dacie realizacji obiektu, ani w dacie wszczęcia postępowania w sprawie nielegalnego wykonania obiektu.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 – ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z zm.), oddalił skargę.
su.