Uzasadnienie
Skarżący zwrócił się o zwolnienie z wpisu od skargi. W druku podał, że nie posiada żadnego majątku, jest osobą niepełnosprawną a jego jedynym źródłem utrzymania się jest zasiłek z pomocy społecznej w wysokości 449,98 zł miesięcznie oraz dodatek mieszkaniowy w wysokości 191,21 zł. Do druku formularza dołączone zostały dokumenty potwierdzające wskazane wyżej informacje.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:
Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) - zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym.
Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych (w całości lub w części) może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny - art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
W pierwszej kolejności wskazać przyjdzie, że zasadniczym wydatkiem na obecnym etapie postępowania jest zaś wpis od skargi w wysokości 711 zł – stosownie do treści § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Tymczasem wnioskodawca utrzymuje się wyłącznie ze świadczeń z pomocy społecznej, w tym zasiłku w wysokości około 450 zł oraz dodatku mieszkaniowego w wysokości 191,21 zł. W opisywanej sytuacji uznać trzeba, że skarżący nie posiada żadnych możliwości uiszczenia wpisu sądowego oraz opłacenia pozostałych kosztów postępowania, a uzyskiwane przezeń dochody pozwalają wyłącznie na zaspokojenie elementarnych potrzeb egzystencjalnych.
Zważywszy na powyższe należało uznać, że wniosek zasługiwał na uwzględnienie. Wobec tego, działając na podstawie art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy postanowiono jak w sentencji orzeczenia.