Uzasadnienie
W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 26 listopada 2014 r. stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w całości. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia obioru, odpis powołanego orzeczenia wraz z uzasadnieniem, pełnomocnik skarżącego T. J. odebrał w placówce pocztowej w dniu 15 stycznia 2015 r. Pełnomocnik ten pismem złożonym w siedzibie Sądu w dniu 22 stycznia 2015 r. zwrócił się na podstawie art. 157 § 1 i 2 w związku z art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), dalej zwanej "p.p.s.a." z wnioskiem o uzupełnienie wyroku o rozstrzygnięcie o kosztach postępowania sądowego. W uzasadnieniu powyższego wskazano, że w skardze zawarty został również wniosek o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa radcowskiego.
Zgodnie z art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji, skarżącemu przysługuje od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony (art. 205 § 2 p.p.s.a.).
Stosownie do art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. W przypadku jednak pominięcia zgłoszonego wniosku, w myśl art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu zgłosić wniosek o jego uzupełnienie, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (art. 157 § 2 p.p.s.a.). Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów (art. 157 § 3 p.p.s.a.).
W konsekwencji możliwość ubiegania się o uzupełnienie wyroku ogranicza się tylko do tych przypadków, kiedy orzeczenie sądu nie zawiera w ogóle dodatkowego rozstrzygnięcia, które według przepisów ustawy powinno było zostać zamieszczone przez sąd z urzędu. Takim dodatkowym rozstrzygnięciem może być rozstrzygnięcie o kosztach z zastrzeżeniem, że strona wystąpiła z żądaniem o ich zwrot w przewidzianym do tego ustawowo terminie. Oznacza to, że uzupełnienie orzeczenia w przedmiocie kosztów następuje jedynie w tych wypadkach, w których sąd nie orzekł o kosztach, mimo że strona zażądała we właściwym czasie ich przyznania.
Zatem warunkiem skuteczności wniosku o zwrot kosztów postępowania jest zgłoszenie żądania w tym przedmiocie najpóźniej do zamknięcia rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie wyroku. Ponadto sąd w tym zakresie nie orzeka z urzędu, lecz jedynie na wniosek strony, zaś niezgłoszenie przez nią takiego wniosku oznacza brak rozstrzygnięcia przez sąd w tym przedmiocie.
Mając na względzie powołane rozważania Sąd stwierdza, że rozpoznawany wniosek o uzupełnienie wyroku został zgłoszony w trybie art. 157 § 1 p.p.s.a. z zachowaniem terminu. W przedmiotowej sprawie skarżący T. J. jest reprezentowany przez radcę prawnego, który w skardze zgłosił żądanie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Jednakże orzeczenie o kosztach postępowania nie zostało objęte wyrokiem. Tym samym wniosek jako zasadny należało w całości uwzględnić, uzupełniając wyrok poprzez zawarcie w nim rozstrzygnięcia o kosztach postępowania.
Wobec powyższego na podstawie art. 157 w związku z art. 200, art. 205 § 2 i § 3, art. 209 i art. 211 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji postanowienia. Za koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw przez T. J., Sąd uznał wpis od skargi wynoszący 300 zł, a to na mocy § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.). Do kosztów postępowania Sąd także zaliczył wynagrodzenie pełnomocnika określone na podstawie § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490). Wynagrodzenie radcy prawnego zgodnie z powyższym przepisem wynosi 240 zł. Ponadto do kosztów postępowania Sąd zaliczył uiszczoną opłatę skarbową od odpisu pełnomocnictwa w wysokości 17 zł. Łączna kwota wymienionych kosztów wynosi 557 zł.