Uzasadnienie
Pismem z dnia 17 marca 2012 r. Przedsiębiorstwo [A] w G. (zwane dalej przedsiębiorstwem) wniosło za pośrednictwem Prezydenta Miasta G. skargę na czynność tego organu polegającą na wystawieniu w dniach 28 listopada 2011 r. oraz 10 i 12 stycznia 2012 r. pięciu rachunków obciążających przedsiębiorstwo opłatami za udostępnienie materiałów z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 24 kwietnia 2012 r. na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a, rozdzielono powyższe skargi. Skargę w niniejszej sprawie potraktowano jako wniesioną na czynność polegającą na wystawieniu rachunku z dnia [...] r. nr [...] na kwotę 37,79 zł. Przedmiotowy rachunek został doręczony stronie skarżącej w dniu 18 stycznia 2012 r.
Pismem z dnia 26 stycznia 2012 r. złożonym osobiście w organie w dniu 27 stycznia 2012 r. skarżące przedsiębiorstwo wniosło o dokonanie korekty ww. opłaty wskazując, że jest ona zawyżona o kwotę 37,79 zł.
W odpowiedzi na powyższy wniosek organ pismem z dnia 31 stycznia 2012 r. doręczonym skarżącemu w dniu 14 lutego 2012 r. odmówił dokonania korekty rachunku.
Pismem z dnia 30 stycznia 2012 r., doręczonym skarżącemu w dniu 1 lutego 2012 r. organ wystąpił z upomnieniem, żądając uiszczenia opłaty z tytułu wszystkich pięciu rachunków.
Odpowiadając na upomnienie przedsiębiorstwo pismem z dnia 3 lutego 2012 r. (nadanym w Urzędzie Pocztowym w tej samej dacie) wniosło o anulowanie opłat, w tym opłaty w wysokości 37,79 zł z tytułu rachunku z dnia [...]r. nr [...], jednocześnie wskazano, że przedmiotowy wniosek należy potraktować jako wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Przedmiotem skargi jest czynność Prezydenta Miasta Gliwice polegająca na obciążeniu strony skarżącej opłatą za czynności geodezyjne, która w ocenie Sądu jest czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Organ administracji publicznej zażądał opłaty za wydane dokumenty mając do tego uprawnienie w przepisach rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 19 lutego 2004 r. w sprawie wysokości opłat za czynności geodezyjne i kartograficzne oraz udzielanie informacji, a także za wykonywanie wyrysów i wypisów z operatu ewidencyjnego (Dz. U. Nr 37 poz. 333). Skoro więc wykonał przewidziane prawem uprawnienie, skutkujące obowiązkiem strony uiszczenia stosownej należności, a przepisy obowiązującego prawa dla realizacji tego uprawnienia nie przewidują formy decyzji lub postanowienia, to z tego względu należy uznać za czynność z zakresu administracji publicznej w rozumieniu powołanego art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.
Zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a. skargę na tą czynność można wnieść do Sądu po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o podjęciu czynności - do usunięcia naruszenia prawa.
Strona skarżąca wezwała Prezydenta Miasta G. do usunięcia naruszenia prawa pismem z dnia 3 lutego 2012 r., jednak z naruszeniem 14-dniowego terminu, o którym mowa w w/w przepisie. Czynność Prezydenta Miasta G. polegająca na obciążeniu skarżącego opłatą za czynności geodezyjne tj. rachunek z dnia [...]r. Nr [...] został doręczony stronie skarżącej w dniu 18 stycznia 2012 r., tym samym termin do wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa upłynął dla skarżącego w dniu 1 lutego 2012 r. Podkreślić w tym miejscu należy, że 14 dniowy termin, o którym mowa w art. 52 § 3 p.p.s.a. jest terminem prawa materialnego i jako taki nie podlega przywróceniu, a jego upływ wyłącza możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego czynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.
W tej sytuacji wniesienie skargi należy uznać za niedopuszczalne z powodu nie wezwania Prezydenta Miasta G. w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżąca dowiedziała się lub mogła dowiedzieć się o podjęciu przez niego spornej czynności, do usunięcia naruszenia prawa, dlatego orzeczono o odrzuceniu skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i § 3 p.p.s.a.
Na marginesie należy wskazać, że zarządzeniem z dnia 24 kwietnia 2012 r. Przewodniczący Wydziału II wezwał stronę skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia na podstawie art. 58 §1 pkt 3 p.p.s.a., przez złożenie dokumentu określającego umocowanie osób podpisanych pod skargą do reprezentowania strony skarżącej. Wskazane wezwanie zostało prawidłowo doręczone stronie skarżącej w dniu 25 maja 2012 r. i pozostało bez odpowiedzi.