Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. A. P. i J. P. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem organu skargę na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia [...]r. nr [...] wstrzymujące roboty budowlane i nakładające na inwestorów obowiązek przedłożenia w zakreślonym terminie dokumentów niezbędnych do zalegalizowania budowy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz., 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§2 tej ustawy) w trybie i na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Przedmiotowy zakres tej kontroli określony został w art. 3 tej ustawy. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej kontrola działalności organów obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
Na postanowienie w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych i nałożeniu obowiązku przedłożenia dokumentów wydane na podstawie art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118) nie przysługuje środek odwoławczy w postaci zażalenia. Zgodnie z dyspozycją art. 141 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej kpa, na wydane w toku postępowania postanowienia zażalenie przysługuje tylko wówczas, kiedy z przepisu wyraźnie wynika, że zażalenie jest dopuszczalne. Inne postanowienia strona może skarżyć tylko w odwołaniu od decyzji (art. 142 kpa), a więc w niniejszej sprawie ewentualnie od decyzji o nakazie rozbiórki. Postanowienie wydane w tym trybie nie jest też postanowieniem kończącym postępowanie, względnie postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 2 ustawy p.p.s.a.
Wobec powyższego skarga na przedmiotowe postanowienie jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy p.p.s.a.