Uzasadnienie
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na ww. decyzję oraz w piśmie z dnia [...] r. skarżący zawarli wnioski o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wniosku skarżących J.L. i R.L. wskazano, że zrealizowanie inwestycji może doprowadzić do trudnych do odwrócenia skutków.
W uzasadnieniu wniosku J.P. wskazano, że wykonanie decyzji umożliwi inwestorowi realizację inwestycji, a to z kolei spowoduje uciążliwości związane z budową, a także może spowodować trudne do odwrócenia skutki takie jak zawalenie budowli oraz hałas przy silnym wietrze. Podniesiono także wpływ pola elektromagnetycznego na zdrowie ludzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017r., poz. 1369 ze zm.), dalej "P.p.s.a." po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, albowiem ciężar uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności. Sąd ma obowiązek zbadać, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Okoliczności wskazane we wniosku muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, pozwalający ustalić, iż wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do danego wnioskodawcy. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę.
Podkreślenia wymaga, że wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Sąd rozpoznając wniosek nie dokonuje oceny zawartości skargi, dlatego też wniosek powinien zawierać odrębne uzasadnienie, nie wystarczy bowiem samo zgłoszenie takiego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Niezależnie od uzasadnienia wniosków zauważyć należy, iż zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją, jest decyzja ustalająca warunki lokalizacji inwestycji celu publicznego. Charakter prawny tej decyzji uniemożliwia jej wykonanie, tak jak jest to rozumiane przez doktrynę i orzecznictwo. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji administracyjnej) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Tymczasem decyzja ustalająca warunki lokalizacji inwestycji celu publicznego takich skutków nie wywołuje. Nie kreuje ona bowiem po stronie podmiotów praw i obowiązków nadających się do wykonania, mogących podlegać egzekucji. Nie powoduje żadnych skutków materialnoprawnych, w szczególności nie daje też inwestorowi prawa do rozpoczęcia prac budowlanych. Takie uprawnienie kreuje dopiero decyzja udzielająca pozwolenia na budowę, względem której skarżący może ubiegać się o udzielenie ochrony tymczasowej (por. postanowienia NSA z dnia 17 lipca 2013 r. sygn. akt II OZ 601/13 oraz z 8 czerwca 2017 r. o sygn. akt II OZ 603/17 - dostępne: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.