Uzasadnienie
Pismem z dnia 31 stycznia 2013 r. (data nadania pisma w Urzędzie Pocztowym) T. K. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r. nr [...] orzekającą o wymeldowaniu T. K. z miejsca pobytu stałego z lokalu nr [...] przy ul. [...] w C. Sąd przekazał skargę do Wojewody [...] w dniu [...] r., celem nadania jej dalszego biegu stosownie do wymogu zawartego w treści art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a.
W myśl art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast zgodnie z art. 54 p.p.s.a skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Zatem wpływ skargi bezpośrednio do sądu skutkował koniecznością przekazania jej właściwemu organowi, a za datę wniesienia skargi należy uznać dzień nadania tej skargi przez sąd do organu administracyjnego.
Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, zaskarżone rozstrzygnięcie wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 31 grudnia 2012 r., co oznacza, że termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 30 stycznia 2013 r. Tymczasem skarga została wniesiona bezpośrednio do Sądu, a następnie przekazana organowi odwoławczemu w dniu 5 lutego 2013 r.
Skargę należy zatem uznać za wniesioną z uchybieniem terminu.
Uwzględniając przytoczoną argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a w związku z art. 53 § 1 p.p.s.a oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę jako spóźnioną.