Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 7 kwietnia 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji w części zobowiązującej skarżących do uporządkowania i przywrócenia terenu do stanu pierwotnego po wykonaniu rozbiórki oraz zawiadomienia o wykonaniu obowiązku. W pozostałym zakresie Sąd oddalił skargę. Orzeczono ponadto o niewykonalności zaskarżonej decyzji w części objętej stwierdzeniem nieważności. W wyroku tym Sąd nie orzekł natomiast o kosztach postępowania.
Jak wynika z akt sprawy skarżący A. S. w dniu [...] 2006 roku złożył w biurze podawczym tut. Sądu wniosek o zwrot kosztów poniesionych w niniejszej sprawie. Wniosek ten złożony został przed zamknięciem rozprawy (vide: notatka służbowa z dnia [...] 2006 roku), jednakże nie został dołączony do akt sprawy do czasu ogłoszenia wyroku. W tym stanie rzeczy Sąd zarządzeniem z dnia 8 maja 2006 roku wezwał skarżącego do oświadczenia, czy wniosek ten należy traktować jako wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów. Pismem z dnia [...] 2006 roku skarżący A. S. zwrócił się do Sądu o potraktowanie wniosku z dnia [...] 2006 roku jako wniosku o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów.
Zgodnie z art. 210 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.s.a., strona zachowuje uprawnienie do żądania zwrotu kosztów jeżeli najpóźniej do czasu zamknięcia rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia zgłosi wniosek o przyznanie należnych kosztów. W świetle powyższych ustaleń stwierdzić przyjdzie, iż skarżący A. S. nie utracił uprawnienia do żądania zwrotu kosztów. Z kolei zgodnie z art. 209 p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę, przy czym zgodnie z art. 200 p.s.a. zwrot tych kosztów przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt.
W sytuacji, kiedy Sąd nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy winien był zamieścić z urzędu, strona może w terminie czternastu dni od doręczenia wyroku zgłosić wniosek o jego uzupełnienie (art. 157 § 1 p.s.a.). Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, albowiem w ocenie Sądu zaistniały przesłanki uzasadniające złożenie wniosku o uzupełnienie wyroku, a wniosek złożony został z zachowaniem terminu.
W tym stanie rzeczy rozpoznaniu podlega wniosek skarżącego co do zwrotu kosztów. Rozpoznając ten wniosek Sąd doszedł do przekonania, iż brak jest usprawiedliwionych podstaw do zasądzenia kosztów postępowania na rzecz skarżącego w pełnej wysokości. Jak już wyżej zaznaczono zwrot tych kosztów należy się jedynie w przypadku uwzględnienia skargi. Jakkolwiek w niniejszej sprawie wyrokiem z dnia 7 kwietnia 2006 roku Sąd orzekł o częściowej nieważności zaskarżonej decyzji, to jednak orzeczenie w tym przedmiocie nie zapadło w wyniku uznania za zasadne zarzutów skargi lecz na skutek badania przez Sąd legalności kontrolowanych decyzji w zakresie wykraczającym poza te zarzuty (art. 134 § 1 p.s.a.).
Skarżący kwestionowali bowiem zasadność decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego, a w tym zakresie Sąd nie dopatrzył się niezgodności z przepisami prawa. Stwierdzenie zatem nieważności decyzji w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego jedynie w zakresie zobowiązującym skarżących do uporządkowania i przywrócenia terenu do stanu pierwotnego stanowi w niniejszej sprawie uwzględnienie skargi w części niewspółmiernej w stosunku do przedmiotu sporu.
Mając powyższe na uwadze, wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów postępowania należało rozpoznać w trybie art. 157 § 2 i 3 w zw. z art. 209 p.s.a., zaś o zasądzeniu jedynie części kosztów orzeczono po myśli art. 206 p.s.a.