Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicachz 14 maja 2012 r., sygn. akt II SA/Gl 543/12

Uzasadnienie

Kognicja sądów administracyjnych została wyznaczona w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.). W myśl tego przepisu sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej w sprawach skarg na:

1. - decyzje administracyjne;
2. - postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. - postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4. - inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
5. - pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
6. - akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
7. - akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5 przywołanego przepisu, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
8. - akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
9. - bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w przypadkach określonych w pkt 1-4a przywołanego przepisu.

Z treści skargi wynika, że jej przedmiotem jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. wydane w oparciu o przepis art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm. - zwanej dalej K.p.a.). Zauważyć trzeba, że choć art. 37 § 1 K.p.a. nie przewiduje formy, w jakiej organ administracji publicznej rozstrzyga zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, to jednak powszechnie przyjmuje się, że jego stanowisko w tej kwestii wyrażane jest w formie postanowienia, na które nie służy zażalenie. Jest to zarazem rozstrzygnięcie, które ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty ani też nie kończy postępowania.

W związku z tym nie może być ono zaliczone do katalogu aktów wydawanych przez organy administracji publicznej, które mogą podlegać zaskarżeniu do sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 17 czerwca 2011 r. sygn. akt II OSK 1014/11 - Lex nr 990128).

Mając powyższe na względzie skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a.