Uzasadnienie
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, H. i E. H. wystąpili o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych podnosząc, że na utrzymaniu (jako rodzina zastępcza) mają swoja wnuczkę – S. H., a jedynym źródłem ich utrzymania się jest dochód E. H. uzyskiwany ze świadczenia emerytalnego w wysokości 3200 zł brutto miesięcznie oraz zasiłek wypłacany S.H. w wysokości 500 zł.
Trzyosobowa rodzina skarżących zamieszkuje w budynku o pow. 150 m2, a z informacji zawartych we wniosku wynika, że nie posiada żadnych oszczędności ani też przedmiotów o wartości przekraczającej 3000 euro. Wnioskodawcy zadeklarowali, że posiadają papiery wartościowe – 411 jednostek programu EMERYTURA PLUS. Ich łączny, miesięczny dochód wynosi 3700 zł brutto miesięcznie.
Wnioskodawcy, po wezwaniu referendarza sądowego, nadesłali szereg dokumentów obrazujących ich sytuację materialną. W oparciu o nie ustalono, że E. H. otrzymuje świadczenie emerytalne w wysokości 3154 zł netto miesięcznie, na lekarstwa przeznacza przeciętnie około 60 zł miesięcznie, na opłacenie gazu – 52 zł, na energię elektryczną około 225 zł (w ujęciu miesięcznym), na telefon 80 zł, zaś na wywóz śmieci 32 zł.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
Analiza okoliczności dotyczących sytuacji materialnej osoby ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy jest dokonywana z uwzględnieniem kosztów, do poniesienia których osoba ta będzie zobowiązana. Na obecnym etapie postępowania sprowadzają się one zasadniczo do wpisu od skargi, który w niniejszej sprawie stanowi kwota 500 zł i który skarżący uiścili na wezwanie Sądu.
Oceniając kondycję materialną rodziny skarżących nie można uznać, że jest on zła. Przeciwnie, uwzględniając wysokość emerytury skarżącego oraz zasiłek uzyskiwany przez jego wnuczkę, a także mając na uwadze udokumentowane koszty utrzymania (około 500 zł) trudno przyjąć, że dochód w wysokości około 900 zł na osobę netto miesięcznie jest dochodem niskim, co uzasadniałoby ewentualne uwzględnienie złożonego wniosku. W tym kontekście twierdzenia E. H. o trudnościach w utrzymaniu rodziny, w tym studiującej osoby, z jednej emerytury nie mogły odnieść skutku, gdyż z przytoczonych wyżej powodów nie można przyjąć, że jego rodzina znajduje się w trudnej sytuacji materialnej.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.