Uzasadnienie
Skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Oświadczyła, że utrzymuje się jedynie z prac dorywczych, z których dochód nie przekracza 1000 zł miesięcznie i nie wystarcza na pokrycie jej wszystkich potrzeb. Wskazała, iż samotnie wychowuje córkę, której wydatki opłaca z alimentów zasądzonych od ojca dziecka oraz ze świadczenia wychowawczego. Koszty utrzymania lokalu określiła na kwotę około 1000 zł. Według wniosku skarżąca jest osobą bezrobotną i nie posiada majątku, poza lokalem, którego dotyczy postępowanie w sprawie.
Na wezwanie starszego referendarza sądowego wnioskodawczyni – po upływie terminu wyznaczonego wezwaniem – nadesłała dokumentację, która generalnie potwierdza powyższe okoliczności, w szczególności potwierdzenie wypłaty alimentów przekazem pocztowym, odpisy decyzji z dnia [...] r. przyznających świadczenie wychowawcze oraz zasiłek rodzinny wraz z dodatkiem z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego (oba świadczenia wypłacane są w kasie; uzasadnienie decyzji w sprawie zasiłku nie pozostaje w sprzeczności z zawartymi we wniosku informacjami na temat składu osobowego i dochodów gospodarstwa domowego skarżącej), zaświadczenia, że skarżąca nie wykazała przychodów do opodatkowania na zasadach ogólnych za ubiegły rok, oraz że jest ona od dnia [...] r. osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, a także dokumentów obrazujących koszty utrzymania, m.in. pismo z dnia [...] r. rozliczające opłaty za lokal, wedle którego zaległości w tych opłatach na koniec ubiegłego roku wynosiły 936,93 zł.
Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – czyli wedle art. 245 § 3 tego Prawa obejmującym m.in. zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Skarżąca w dostatecznym stopniu wykazała, że przesłanka ta zachodzi, nadsyłając większość dokumentów, które były objęte wezwaniem do uzupełnienia danych zawartych we wniosku. W świetle tych dokumentów jest ona od kilku lat osobą bezrobotną i nie uzyskała w ubiegłym roku żadnych dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach ogólnych. Ponadto ma na utrzymaniu dziecko, w związku z czym dysponuje alimentami oraz przyznanymi jej świadczeniami, w tym zasiłkiem rodzinnym uzależnionym przecież od kryterium dochodowego. Środki te nie pozwalają jednak wnioskodawczyni pokryć nawet stałych wydatków, czego dowodzą dokumenty wskazujące zaległości w opłatach za lokal. Z tego punktu widzenia bez znaczenia pozostaje, że wbrew wezwaniu skarżąca nie udokumentowała dochodu, jaki ma uzyskiwać z wykonywanych przez siebie prac dorywczych.
Mając to na względzie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.