Uzasadnienie
W związku ze skargą E. T. z dnia 22 grudnia 2015 r. Przewodniczący Wydziału II zarządzeniem z dnia 20 stycznia 2016 r. wezwał skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi poprzez: dokładne oznaczenie przedmiotu skargi i wskazanie, czy wnosi on skargę na działanie Prezydenta Miasta G. (wówczas należało wskazać zaskarżoną decyzję, postanowienie lub inny akt bądź czynność, datę jego wydania i numer sprawy), czy też na bezczynność tego organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez tenże organ. Wyznaczono siedmiodniowy termin, pod rygorem odrzucenia skargi.
Skarga, jako pierwsze pismo strony w postępowaniu sądowym powinna spełniać określone wymagania, o których mowa między innymi w art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Przepis ten przewiduje, że skarga czyniąc zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, winna ponadto zawierać wskazanie zaskarżonego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, a także określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.
Nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi stanowi podstawę do jej odrzucenia (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została przesłana na podany w skardze adres i wobec nieobecności strony skarżącej była dwukrotnie awizowana (w dniu 12 i 22 lutego 2016 r.), o czym umieszczono zawiadomienia w drzwiach adresata. Na skutek niepodjęcia przesyłki w terminie 14 dni od daty pierwszego awiza została ona zwrócona do Sądu. Stanowiło to podstawę do uznania, że doręczenie wezwania skierowanego do E. T. było skuteczne i zostało dokonane z upływem 26 lutego 2016 r. (art. 73 § 4 P.p.s.a.)
Powyższe oznacza, że wyznaczony termin do oznaczenia przedmiotu skargi upłynął w dniu 4 marca 2016 r. W wyznaczonym terminie nie uzupełniono braków formalnych skargi.
Uwzględniając przytoczoną argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 57 § 1 pkt 1, 3 oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę.