Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] skarżący wnieśli skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Burmistrza K. z dnia [...] nr [...] przekazujące do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. do rozpatrzenia zgodnie z właściwością wniosek skarżących w przedmiocie legalności budowy ogrodzenia.
Następnie w piśmie z dnia [...] skarżący wskazali, że ich skarga nie dotyczyła właściwości organu administracyjnego, tylko Burmistrza K., który pozytywnie zaopiniował lokalizację spornego ogrodzenia.
Zarządzeniem z dnia 24 lipca 2009 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżących do sprecyzowania treści pisma z dnia [...], poprzez jednoznaczne określenie organu, którego skarga dotyczy oraz oznaczenie zaskarżonego aktu, jednocześnie skarżący zostali wezwani do wskazania czy pismem z dnia [...] cofają skargę wniesioną na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] nr [...].
W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący w piśmie z dnia [...] oświadczyli, że cofają skargę na postanowienie Kolegium z dnia [...] nr [...] i wskazali, że ich skarga dotyczy Burmistrza Miasta K. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Przepis art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. zwanej dalej: p.p.s.a.) uprawnia stronę do cofnięcia skargi. Cofnięcie skargi jest dla sądu wiążące, z wyjątkiem przypadków gdy miałoby ono na celu obejście prawa lub w konsekwencji powodowało utrzymanie w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uznał, że w rozpatrywanym przypadku nie zachodzą wskazane wyżej przesłanki ograniczające dopuszczalność cofnięcia skargi, wobec czego dokonane cofnięcie jest skuteczne. Okoliczność ta uzasadnia umorzenie przez Sąd postępowania w sprawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.
O kosztach postępowania orzeczono zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.