Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r., działająca przez pełnomocnika, B. K. – K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Wojewody [...], wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta G. z dnia [...] r. Nr [...]. Na rozprawie w dniu 11 stycznia 2012 r. pełnomocnik skarżącej wyjaśnił, że jego intencją było zakwestionowanie przed Sądem postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] r. stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania od wymienionej decyzji Prezydenta Miasta G. o wymeldowaniu skarżącej z pobytu czasowego trwającego do dnia [...] r. z lokalu położonego w G. przy ulicy [...]". W skardze przyznał, że uchybienie terminu nastąpiło, a powodem tego było "błędne wyliczenie krańcowej dat jego doręczenia", a usprawiedliwieniem może być brak profesjonalnej wiedzy oraz inne obowiązki, które niewątpliwie mają wpływ na przygotowanie specjalistycznego pisma w tej sprawie.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w pełni swojej stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu, wskazując na obowiązujące w tym zakresie szczególne uregulowania w ustawie.
Na rozprawie w dniu 11 stycznia 2012 r. pełnomocnik skarżącej przyznał, że wraz z żoną (skarżącą) zostali eksmitowani z przedmiotowego lokalu. W związku z powyższym oświadczył, iż cofa wniesioną w imieniu żony skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując sprawę zważył, co następuje
Na mocy art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi jest dla sądu wiążące, z wyjątkiem przypadków gdy miałoby ono na celu obejście prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zdaniem Sądu w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą wskazane przesłanki, ograniczające dopuszczalność cofnięcia skargi, a zatem dokonano skutecznego cofnięcia skargi i cofnięcie to należy uznać za dopuszczalne. Cofnięcie skargi należy do czynności dyspozycyjnych strony i jest niedopuszczalne jedynie wówczas, gdy może wywołać skutki, o których mowa w powołanym przepisie. Zdaniem Sądu takie okoliczności w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą. Wobec powyższego, cofnięcie skargi uznać należało za w pełni skuteczne.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na mocy art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi, w myśl którego sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, orzekł jak w sentencji postanowienia.
O zwrocie uiszczonego wpisu rozstrzygnięto zgodnie z dyspozycją art. 232 § 1 pkt 2 cytowanej powyżej ustawy.