Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 31 stycznia 2018 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach oddalił wniosek C.S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu. Głównym powodem wydania takiego rozstrzygnięcia był brak uprawdopodobnienia okoliczności dotyczących jego stanu rodzinnego i majątkowego.
Po wydaniu postanowienia, skarżący otrzymał jego odpis, do Sądu wpłynęło pismo strony (datowane na 25 stycznia 2018 r.) wyjaśniające powody (wiek), dla których nie zdążył on przedłożyć żądanych dokumentów oraz precyzujące niektóre kwestie dotyczące sytuacji materialnej strony. Następnie, w dniu 7 lutego 2018 r. do Sądu wpłynęły dokumenty w tym zestawienie wydatków za wodę oraz za energię elektryczną. W międzyczasie skarżący złożył sprzeciw od powołanego na wstępie postanowienia, który to sprzeciw, postanowieniem Sądu z dnia 21 marca 2018 r. został odrzucony.
Pismo strony z dnia 25 stycznia potraktowano jako wniosek o zmianę uprzednio wydanego postanowienia referendarza sądowego.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:
Przepis art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) stanowi, że postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne.
Przesłanką zastosowania przywołanego przepisu jest zmiana okoliczności sprawy, przez co należy rozumieć zmianę okoliczności faktycznych, które legły u podstaw poprzednio wydanego rozstrzygnięcia. W istocie chodzi więc o czynniki, które odnoszą się do zasadności utrzymania w obrocie prawnym wydanego postanowienia (por. R. Sawuła, glosa do postanowienia NSA z dnia 7 czerwca 1995 r., SA/Rz 461/95, Sam. Teryt. 1996, nr 3, poz. 71). W przypadku postanowienia rozstrzygającego o odmowie przyznania prawa pomocy należy założyć, że będą to nowe okoliczności świadczące o tym, iż sytuacja materialna wnioskodawcy uległa pogorszeniu w stosunku do stanu istniejące w dacie wydania tegoż postanowienia, w takim zakresie, że ponownie rozpatrując uprzednio złożony wniosek, finalne rozstrzygnięcie było by inne od wydanego.
W okolicznościach niniejszej sprawy do tego rodzaju zmiany nie doszło.
Skarżący nadesłał co prawda dokumenty pozwalające na weryfikację wydatków czynionych przezeń na poczet opłat za wodę oraz energię elektryczną, natomiast nie uprawdopodobnił w najmniejszym stopniu ani poziomu swoich dochodów ani też pozostałych wydatków, wśród których, jak zaznaczył poczesne miejsce stanowią koszty zakupu lekarstw. Nie bez znaczenia dla oceny kondycji finansowej strony pozostaje fakt posiadania gruntu o areale 5 ha, co do którego wyjaśnienia wnioskodawcy są sprzeczne – z jednej strony twierdzi bowiem, że gruntu tego nie użytkuje, z drugiej natomiast twierdzi, że władają nim sąsiedzi. Dziwić może postawa osoby, która powołuje się na trudną sytuację materialną, posiadając nieruchomość, która nie tylko nie przynosi żadnych dochodów, ani też nie zaspokaja potrzeb bytowych, a wręcz generuje określone wydatki (jak chociażby konieczność opłacenia podatków). Tego rodzaju okoliczności wykluczają uznanie, ze wnioskodawca jest osobą ubogą, której wniosek zasługiwałby na uwzględnienie, a co za tym idzie zmianę uprzednio wydanego postanowienia.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 165 w związku art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 i § 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.