Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] roku, skarżący S. M., reprezentowany przez fachowego pełnomocnika, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] roku, nr [...], mocą której utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Wydziału Ochrony Środowiska, Rolnictwa i Leśnictwa Urzędu Miasta C., działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta C., z dnia [...] roku, nr [...], przedmiotem której było wymierzenie skarżącemu kary pieniężnej za usunięcie drzew bez zezwolenia w wysokości [...] złotych.
W skardze skierowanej do Sądu zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpatrzenia sprawy przez Sąd. Uzasadniając wniosek strona skarżąca podała, iż wykonanie decyzji spowoduje naruszenie wskazanych w skardze przepisów prawa oraz naruszy interes skarżącego.
W odpowiedzi na skargę brak było ustosunkowania się organu do zawartego w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Przepis ten nie ma jednak charakteru bezwzględnie suspensywnego. W myśl bowiem § 3 powołanego przepisu art. 61 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 przywołanego wyżej przepisu p.p.s.a, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie zatem o wstrzymaniu wykonania aktu w całości lub w części stanowi odstępstwo od generalnej reguły i jako takie jest dopuszczalne jedynie po spełnieniu wyżej określonych przesłanek. Przy tym co istotniejsze, ciężar dowodu spoczywa w tym zakresie na wnioskodawcy.
Innymi słowy, to strona składająca wniosek o wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu powinna wykazać, że wykonanie ciążącego na niej zobowiązania spowoduje, iż wypełnią się przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. Tymczasem w rozpoznawanej sprawie strona nie wykazała w żaden sposób, jak wykonanie zaskarżonej decyzji może narazić ją na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Argumentacja strony sprowadzała się jedynie do podania, iż wykonanie decyzji spowoduje naruszenie wskazanych w skardze przepisów prawa oraz ogólnikowo naruszy interes skarżącego.
Wskazać w tym miejscu przyjdzie, iż zarzut naruszenia prawa przez organ będzie dopiero podlegał ocenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w fazie rozpatrywania skargi Z kolei twierdzenie strony o groźbie naruszenia interesu skarżącego bez bliższego uzasadnienia i to w sytuacji strony reprezentowanej przez profesjonalnego pełnomocnika nie mogło odnieść zamierzonego skutku. Zaznaczyć należy, iż szkoda, o jakiej mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a, nie musi mieć charakteru materialnego; chodzi bowiem o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego, zaś trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
Takich okoliczności strona skarżąca uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wykazała. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszy wniosek po analizie akt sprawy nie doszukał się również z urzędu okoliczności, które przemawiałyby za wstrzymaniem wykonalności zaskarżonego aktu.
W tym stanie rzeczy Sąd doszedł do przekonania, iż wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie może zostać uwzględniony, stąd działając na zasadzie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.