Uzasadnienie
Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., mocą której utrzymano w mocy rozstrzygnięcie Starosty W. z dnia [...] r., nr [...], wydane w wyniku wznowienia postępowania administracyjnego, o uchyleniu własnej decyzji o rejestracji pojazdu marki [...] i odmowie rejestracji tego pojazdu.
W skardze z dnia 3 kwietnia 2012 r. na decyzję organu drugiej instancji zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek K. J. i E. J. podnieśli, że w przypadku, gdyby decyzja podlegała wykonaniu, wydany wcześniej dowód rejestracyjny będzie podlegał zwrotowi, a w konsekwencji zostaną oni pozbawieni możliwości korzystania z pojazdu. Podkreślono, że szkoda wynikać będzie z konieczności zakupu innego pojazdu, którym skarżący będą mogli się przemieszczać, a to wiązać się będzie z dodatkowymi kosztami wygenerowanymi przez zaciągnięcie przeznaczonych na ten cel zobowiązań w instytucjach finansowych.
Postanowieniem z dnia [...] r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło wstrzymania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazano, że wobec braku pozytywnych przesłanek uzasadniających zastosowanie tej instytucji, organ orzeka w tym zakresie w ramach uznania administracyjnego. Organ uznał, że brak jest podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu w sytuacji, kiedy decyzja o rejestracji pojazdu została wydana na podstawie dokumentów nieodzwierciedlających stanu prawnego pojazdu.
W piśmie procesowym z dnia 9 maja 2012 r. K. J. i E. J. podtrzymali wcześniejszy wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w znacznej części powtarzając argumentację zaprezentowaną w skardze. Nadto wskazano na toczące się przed Sądem Rejonowym w W. postępowanie sądowe w sprawie o ustalenie istnienia prawa własności samochodu marki ford przysługującego skarżącym, co dodatkowo uzasadnia ich zdaniem pozytywne rozpatrzenie wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z uwagi na fakt, że instytucja ta jest wyjątkiem od zasady wykonalności ostatecznych aktów administracyjnych, ewentualne uwzględnienie takiego wniosku strony musi być szczególnie umotywowane. Jednak to na stronie występującej z takim wnioskiem spoczywa obowiązek przedstawienia konkretnych okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, a zatem czy zastosowanie tej instytucji w stosunku do wnioskodawcy jest zasadne (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 października 2011 r. sygn. akt II GSK 2060/11, LEX nr 984625).
W konsekwencji, mając na uwadze powyższe rozważania, należało stwierdzić, że skarżący nie wykazali, by wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować powstanie po ich stronie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Podkreślenia wymaga fakt, że zgodnie z orzecznictwem przez pojecie "znacznej szkody" należy rozumieć taką szkodę - majątkową i niemajątkową - która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Można o niej mówić również, jeżeli rozmiary szkody spowodowanej wykonaniem zaskarżonej decyzji są większe niż zwykle wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 marca 2012 r., sygn. akt I OZ 116/12, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Natomiast "trudne do odwrócenia skutki" to takie prawne lub faktyczne konsekwencje, które powodują trwałą zmianę, przy czym powrót do stanu poprzedniego następuje tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
W realiach rozpoznawanej sprawy skarżący wskazali na fakt niemożności korzystania z samochodu, jednak zdaniem Sądu nie stanowi on wystarczającej przesłanki dla uwzględnienia żądania i zastosowania instytucji procesowej wstrzymania. Bez wątpienia spowoduje to utrudnienia dla skarżących, jednakże nie wykazali oni, że użytkowanie pojazdu jest konieczne w życiu codziennym, na przykład przy dojazdach do pracy, w przypadku kiedy brak jest możliwości skorzystania z innych środków komunikacji, czy też przy wykonywaniu działalności zawodowej.
W związku z tym powołanie się na konieczność zakupu nowego środka transportu jest w tym stanie nieuzasadnione. Brak jest zatem podstaw do przyjęcia, że po wykonaniu decyzji organu drugiej instancji powstanie po stronie skarżących znaczna szkoda. Jednocześnie przyjdzie wskazać, że wykonanie decyzji ma niewątpliwie skutek odwracalny, gdyż ewentualne jej uchylenie wiązać się będzie z rejestracją pojazdu, a tym samym wprowadzeniem go do ruchu. Bez znaczenia w kontekście badania przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. pozostaje również okoliczność wskazana przez skarżących w piśmie procesowym z dnia 9 maja 2012 r.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.