Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Bielsku-Białej (dalej: "Kolegium") decyzją z dnia 3 lutego 2022 r., nr SKO.V/428/4031/292/2021, działając na podstawie art. 17,18,21 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (t.j. Dz. U. z 2018, poz.570), art. 24 pkt 1 w związku z art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 września 1991 roku o lasach (t.j. Dz. U z 2021 r., poz. 1275 ze zm., dalej zwana "u.o.l."), oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r., Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz.735 ze. zm. – dalej zwana "k.p.a.") w związku z odwołaniem B. U. i W. U. (dalej: "Strony" lub "Skarżący") zam. [...] od decyzji Nadleśniczego Nadleśnictwa W., działającego z upoważnienia Starosty Powiatu [...] (dalej: "organ I instancji"), z dnia 13.10.2021r. Nr [...], nakazującej wykonanie obowiązku ponownego wprowadzenia roślinności leśnej na dz. Nr [...] o pow. 0,41 ha obr. I. poprzez wysadzenie około 1367 szt. sadzonek świerka pospolitego w terminie do dnia 31 maja 2022 r. – utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.
Powyższa decyzja, która jest przedmiotem skargi, zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym.
W dniu 01.10.2020 r. do Nadleśnictwa W. wpłynęła notatka służbowa od Podleśniczego Leśnictwa Zapowiedź. Zgodnie z treścią notatki w czasie obchodu terenu stwierdzono przekształcenie działki leśnej o numerze [...] w obrębie I. na skład materiałów budowlanych jak również, że teren został pozbawiony roślinności leśnej i wyrównany. Skutkiem notatki było powiadomienie przez Nadleśnictwo W. Starostwa Powiatowego w [...] o zaistniałej sytuacji. Starostowo Powiatowe w [...] pismami z dnia 30.10.2020 r. powiadomiło o "dewastacyjnej wycince drzewostanu" Komendę Powiatową Policji w C. oraz Regionalną Dyrekcję Lasów Państwowych.
W związku ze stwierdzonym faktem usunięcia drzewostanu na nieruchomości należącej do Stron, Nadleśniczy Nadleśnictwa W. działając na podstawie porozumienia nr [...] z dnia 31 grudnia 2013 r., w którym Starosta [...] powierzył Nadleśniczemu sprawowanie nadzoru nad gospodarką leśną, wszczął postępowanie administracyjne mające na celu ustalenie terminu dokonania wycinki drzewostanu, ustalenie sprawcy, stanu faktycznego na gruncie oraz przywrócenie działce [...] zagospodarowania zgodnego z użytkiem Is (zapis w ewidencji gruntów). W dniu 26 marca 2021 r. organ I instancji dokonał oględzin stanu drzewostanu na działce nr [...] należącej do Stron. Z protokołu wynika, że na działce prowadzona jest działalność usługowa, "brak jest częściowo roślinności oraz drzew. Działka została częściowo utwardzona płytami betonowymi. Na działce składowane są materiały budowlane oraz różne rzeczy nie związane z gruntem. Działka nr [...] jest częściowo utwardzona i częściowo zalesiona."
W Uproszczonym Planie Urządzenia Lasu obowiązującym od 1 stycznia 2013 r. do 31 grudnia 2022 r. działka widnieje pod numerem rejestru ewidencji gruntów -777 (według stanu na dzień 1 stycznia 2013 r stanowiła ona własność innej niż obecni właściciele osoby fizycznej). Zgodnie z zapisami tegoż planu działka była porośnięta na całej powierzchni świerkiem w przeciętnym wieku 40-stu lat. Zaplanowane zadania w zakresie gospodarki leśnej to tylko i wyłącznie trzebież wczesna w intensywności 41m³/ha czyli po przeliczeniu według powierzchni działki 17m³.
W oparciu o tak ustalony stan faktyczny sprawy organ I instancji decyzją z dnia 6 kwietnia 2021 r. maja 2017 r., znak [...], nakazał Stronom wykonanie obowiązku ponownego wprowadzenia roślinności leśnej na dz. Nr [...] obr. I. poprzez wysadzenie 1367 szt. sadzonek świerka pospolitego w terminie do dnia 31 maja 2021 r.
W wyniku odwołania Stron Kolegium decyzją z dnia 6 września 2021 r. nr SKO.V/428/1668/125/2021 uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia.
W uzasadnieniu decyzji Kolegium zwróciło uwagę na błędną podstawę prawną zaskarżonej decyzji t.j. art. 19 ust.3 u.o.l. zamiast art. 24 u.o.l. oraz brak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wyjaśnienia w jaki sposób organ I instancji ustalił liczbę koniecznych do odnowienia lasu nasadzeń.
Po ponownym przeprowadzeniu postępowania w ramach którego organ I instancji nie prowadził żadnych czynności dowodowych została wydana przez Nadleśnictwo W. w dniu 13.10.2021r. decyzja Nr [...], nakazująca Stronom wykonanie obowiązku ponownego wprowadzenia roślinności leśnej na dz. Nr [...] obr. I. poprzez wysadzenie około 1367 szt. sadzonek świerka pospolitego w terminie do dnia 31 maja 2022 r.
W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że według dołączonego do akt sprawy świadectwa legalności pozyskania drewna wycinki drzewostanu na działce [...] dokonano w 2014 roku w rozmiarze 67,04 m³ drewna świerkowego mierzonego w sztukach oraz 5 mp drewna mierzonego w stosach. Świadectwo zostało wystawione na J. M. Na świadectwie legalności widnieją adnotacje leśniczego PZ, ZN, WN oznaczające, że jest to cięcie przygodne w ramach którego został usunięty posusz zasiedlony, złomy niezasiedlone oraz wykroty niezasiedlone.
Organ I instancji wskazał również, że na działce nr [...] w I. przeprowadzono oględziny z udziałem Stron w dniu 26.03.2021 podczas, których stwierdzono, że brak jest roślinności leśnej oraz drzew natomiast składowane są materiały budowlane. Z oględzin został sporządzony protokół jako dowód załączony do akt. Dokonując oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego organ I instancji uznał, że jest on wystarczający do wydania decyzji nakładającej obowiązek odnowienia lasu.
Odwołanie od tej decyzji przy pomocy profesjonalnego pełnomocnika złożyły Strony i zarzuciły zaskarżonej decyzji naruszenie artykułów 138 § 2 zd. 2 k.p.a., art. 7,8,10 i 77 § 1 k.p.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie oraz art. 78 § 1 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie, efektem czego było nie ustalenie faktów istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy oraz nie wykonanie zaleceń organu odwoławczego, zawartych w decyzji z dnia 6 września 2021 r.
W ocenie Stron organ I instancji nie zrealizował wytycznych Kolegium zawartych w tej decyzji, gdyż z uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wynika jaki dokument stanowił podstawę, po pierwsze konieczności nasadzeń, a po drugie ilości tych nasadzeń. Dokumentem takim w ocenie Stron nie mogło być powołane w uzasadnianiu zaskarżonej decyzji zarządzenie nr 53 Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia 21 listopada 2011 r., gdyż jak wynika z §1 tego zarządzenia ma ono zastosowanie wyłącznie do jednostek organizacyjnych Lasów Państwowych. Zgodnie z art. 4 ust. 1 u.o.l. lasami stanowiącymi własność Skarbu Państwa zarządza Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe, zwane dalej "Lasami Państwowymi". Tak więc zarządzenia wydawane przez Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych, w ramach zarządu Państwowym Gospodarstwem Leśnym Lasy Państwowe, nie może być źródłem obowiązków innych podmiotów. Zdaniem Stron już z tych powodów zaskarżona decyzja powinna być uchylona przez Kolegium.
Strony podniosły także w odwołaniu, że organ I instancji nie wziął pod uwagę, przeznaczenia działki nr [...] na cele nieleśne w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy I. Zgodnie z zapisami planu przedmiotowa działka jest położona w jednostce: I. 1U, z przeznaczeniem na zabudowę usługową oraz składy i magazyny. Stało się to możliwe po wydaniu na wniosek Wójta Gminy I. przez Marszałka Województwa Śląskiego decyzji [...] z kwietnia 2015 r. wyrażającej zgodę na zmianę przeznaczenia w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego gminy I. na cele nierolnicze i nieleśne gruntów leśnych niestanowiących własności Skarbu Państwa.
W ocenie Stron "skoro na podstawie decyzji Marszałka Województwa Śląskiego nr [...] z kwietnia 2015 r. zmieniono przeznaczenie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego gminy I. na nieleśne gruntów leśnych niestanowiących własności Skarbu Państwa, to brak podstawy do nakładania na odwołujących się obowiązków z zakresu gospodarki leśnej."
Kolegium decyzją z dnia 3 lutego 2022 r., nr SKO.V/428/4031/292/2021 utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Kolegium wskazało, że dokonane przez organ I instancji ustalenia potwierdziły, że właściciele lasu nie wykonali obowiązku określonego w art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy o lasach zgodnie, z którym właściciele lasów są obowiązani do trwałego utrzymywania lasów i zapewnienia ciągłości ich użytkowania, a w szczególności do ponownego wprowadzania roślinności leśnej (upraw leśnych) w lasach w okresie do 5 lat od usunięcia drzewostanu. Uwzględniając, że do wycinki drzewostanu na działce nr [...] w I. doszło w 2014 r. właściciele mieli obowiązek ponownego wprowadzenia roślinności leśnej (upraw leśnych) do 2019 r.
W ocenie Kolegium skoro właściciele lasu nie wykonał obowiązków określonych w art. 13 ustawy o lasach tj. nie wprowadził ponownie roślinności leśnej (upraw leśnych) do 5 lat od usunięcia drzewostanu po upływie tego terminu zgodnie z art. 24 tej ustawy zaistniała przesłanka do wydania decyzji nakazującej właścicielowi lasów wykonanie tych obowiązków tj. ponownego wprowadzenia roślinności leśnej na działce nr [...] w I. poprzez założenie uprawy sadzonkami świerka pospolitego. Kolegium oceniło, że zastosowanie przez organ I instancji "Zasad Hodowli Lasów Państwowych" – załącznika do zarządzenia nr 53 Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z 21.11.2011 r. obowiązującego w jednostkach organizacyjnych Lasów Państwowych od 01.01.2012 r. – do ustalenia ilości sadzonek potrzebnych do odnowienia lasu na działce Stron było prawidłowe z uwagi na brak innych regulacji, które mogłyby być stosowane wprost do lasów prywatnych. Ponadto zdaniem Kolegium organ I instancji zastosował najmniej restrykcyjne wytyczne wynikające z powołanego zarządzenia. Organ I instancji ustalił również termin wykonania obowiązku odnowienia lasu.
Kolegium odniosło się również do drugiego zarzutu Stron podniesionego w odwołaniu. W ocenie Kolegium, fakt że w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy I. nastąpiła zmiana przeznaczenia działki leśnej nr [...] w I. na cele nieleśne nie powoduje, że brak jest podstawy do nakładania na Strony obowiązków z zakresu gospodarki leśnej. Przeznaczenie gruntu w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego na cele nieleśne nie oznacza, że grunt taki traci status gruntu leśnego. Zdaniem Kolegium na skutek zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego następuje wyłącznie zmiana przeznaczenia gruntu ale nie powoduje to utraty przez działkę statusu prawnego lasu. Konieczne jest w tym przypadku uzyskanie zgody właściwego organu na przeznaczenie terenu leśnego na cele nieleśne i decyzyjnego wyłączenia gruntu spod gospodarki leśnej (produkcji leśnej) oraz dokonania zmian w ewidencji gruntów.
Organem właściwym do wydania takiej zgody jest starosta, o czym wprost stanowi art. 13 ust. 3 pkt 2 ustawy o lasach. Status działki Stron wynikający z ewidencji gruntów się nie zmienił i nadal są to lasy i tereny leśne.
Działając przy pomocy profesjonalnego pełnomocnika pismem z dnia 9 marca 2021 r. Strony złożyły skargę na powyższą decyzję Kolegium do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.
W skardze Skarżący zarzucili zaskarżonej decyzji naruszenie prawa materialnego tj. art. 6 ust. 1, art. 7 ust. 1 i art. 11 ust. 1 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych z dnia 3 lutego 1995 r. (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 1326) poprzez ich nie zastosowanie dla oceny czy istnieją podstawy do nałożenia na właścicieli nieruchomości stanowiącej działkę nr [...] obowiązku ponownego wprowadzenia roślinności leśnej oraz art. 13 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 24 ust. 1 ustawy o lasach z dnia 28 września 1991 r. (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 1275) poprzez ich zastosowanie mimo, że w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, przyjętym uchwałą nr [...] Rady Gmina I. z [...] r., w oparciu o decyzję Marszałka Województwa Śląskiego nr [...] z kwietnia 2015 r., w odniesieniu do działki [...] nastąpiła zmiana przeznaczenia ww. działki na cele nierolnicze i nieleśne tj. zabudowę usługową, a właściciele działki [...] mają, przewidziane art. 11 ust. 1 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych z dnia 3 lutego 1995 r., prawo do ubiegania się o wyłączenie tej działki z produkcji leśnej.
Podnosząc powyższe zarzuty Skarżący wnieśli o:
- - Uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty [...] z dnia 13.10.2021 r., znak: [...] i przekazanie sprawy organowi administracyjnemu do ponownego rozpoznania.
- - Zasądzenie od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku Białej na rzecz skarżących kosztów postępowania sądowoadministracyjnego, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi skarżący powołali się na argumentację zawartą w odwołaniu, a ponadto podnieśli, że "Skoro Marszałek Województwa wyraził zgodę na zmianę przeznaczenia działki [...] na cele nierolnicze i nieleśne, a Rady Gminy I. w mpzp zmieniła przeznaczenie w/w działki na: zabudowę usługową, składy, magazyny, a jednocześnie skarżący mają uprawnienie do ubiegania się o wyłączenie tej działki z produkcji leśnej, to brak podstaw do nałożenia na nich obowiązku ponownego zalesienia tej działki, gdyż takie działanie niweczyłoby wyżej opisany stan prawny działki [...] uprawnienia właścicielskie skarżących".
W ocenie Skarżących "Nie można nadawać decydującego zapisom w ewidencji gruntów, skoro z innych decyzji i aktów prawa miejscowego wynika, że działka [...] została przeznaczona na cele nierolnicze i nieleśne widnieje jako las,".
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie w pełni podtrzymując swoje stanowisko w sprawie. Organ ustosunkował się także do zarzutów skargi, uznając je za niezasadne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.
Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 137) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 329, dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia jego nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd nie rozstrzyga sprawy administracyjnej merytorycznie, lecz ocenia zgodność aktu z przepisami prawa.
Kontrolując zaskarżoną decyzję zgodnie ze wskazanymi wyżej kryteriami, należało uznać, że zachodzą podstawy do jej uchylenia na podstawie art. 135 p.p.s.a. Sąd uchylił także decyzję organu I instancji. Skarga okazała się zasadna.
Materialnoprawną podstawą zaskarżonej decyzji, wskazaną właściwe dopiero przez organ odwoławczy, są przepisy ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 788) – art. 13 ust. 1 pkt 2 i art. 24 pkt 1. Pierwszy przepis stanowi, że właściciele lasów są obowiązani do trwałego utrzymywania lasów i zapewnienia ciągłości ich użytkowania, a w szczególności do ponownego wprowadzania roślinności leśnej (upraw leśnych) w lasach w okresie do 5 lat od usunięcia drzewostanu. Z kolei w myśl drugiego przepisu, jeżeli właściciel lasu niestanowiącego własności Skarbu Państwa nie wykonuje obowiązków określonych w art. 13 albo nie wykonuje zadań zawartych w uproszczonym planie urządzenia lasu lub decyzji, o której mowa w art. 19 ust. 3, w szczególności w zakresie ponownego wprowadzenia roślinności leśnej (upraw leśnych) – starosta nakazuje wykonanie tych obowiązków i zadań w drodze decyzji.
"Przepis art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy o lasach wprowadza obowiązek ponownego wprowadzenia roślinności leśnej w ww. terminie, przy czym jest to termin, w którym właściciel obowiązek ten winien wykonać dobrowolnie. Stwierdzenie natomiast przekroczenia tego terminu nie pozbawia właściwego organu kompetencji do wydania decyzji nakazowej w trybie art. 24 ustawy o lasach, lecz przeciwnie zobowiązuje organ do jej wydania" (zob. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 17 stycznia 2018 r., II SA/Gd 434/17, CBOSA).
Niezależnie od powyższego, stwierdzić należy, iż decyzja organu pierwszej instancji została wydana z poważnymi, mogącymi mieć istotny wpływ na wynik sprawy, naruszeniami prawa procesowego (w szczególności art. 7, art. 77, art. 107 k.p.a.). Postępowanie przed organem I instancji w ocenie Sądu było szczątkowe i sprowadziło się faktycznie jedynie do oględzin działki nr [...] z udziałem Skarżących jako jej właścicieli. Również Kolegium weryfikując poprawność decyzji organu I instancji i działając w sprawie jako organ merytoryczny nie dostrzegło błędów postępowania prowadzonego przez ten organ. Wydając decyzję nakładającą obowiązek ponownego wprowadzania roślinności leśnej na całej powierzchni działki (0,41 ha) nr [...] organ I instancji nie ustalił w sposób nie budzący wątpliwości, kto był adresatem tego obowiązku z mocy ustawy i kiedy mijał 5-letni termin na dobrowolną realizację obowiązku odnowienia lasu.
Z treści decyzji organu I instancji nie wynika wprost, kto był właścicielem działki nr [...] a wynika jedynie, że "Według dołączonego do akt sprawy świadectwa legalności pozyskania drewna wycinki dokonano w 2014 roku w rozmiarze 67,04 m³ drewna świerkowego mierzonego w sztukach oraz 5 mp drewna mierzonego w stosach. Świadectwo zostało wystawione na Pana J. M." Bazując na tym dokumencie organ I instancji przyjął, że wycinki całego lub częściowego drzewostanu na działce nr [...] dokonano w 2014 r. Zdaniem Sądu świadectwo pozyskania drewna wystawione na J. M. wskazuje, że pozyskanie drewna nastąpiło w ramach tzw. cięcia przygodnego. Cięcia przygodne lasu to "cięcia wykonane w drzewostanach, które uległy klęskom żywiołowym i ekologicznym. Do cięć przygodnych zaliczyć można także cięcia sanitarne." (patrz Encyklopedia Leśna – encyklopedialesna.pl). Całkowite wycięcie lasu i pozyskanie z tego tytułu drewna nie może więc zostać zaliczone do cięcia przygodnego, chyba że klęska dotyczyła całego obszaru działki.
Znajdujące się w aktach sprawy świadectwa nie potwierdzają więc daty usunięcia całości drzewostanu z działki należącej obecnie do Skarżących oraz legalności takiego działania. Brak jest ustaleń kto dokonał faktycznie całkowitego wycięcia lasu. Z materiału dowodowego sprawy wynika, że z chwilą zawarcia umowy przedwstępnej w dniu 27.11.2015 r. posiadaczami działki nr [...] (ale nie właścicielami) byli Skarżący. Zgodnie z ich oświadczeniem zawartym w skardze nabyli przedmiotową nieruchomość dopiero w dniu 27 października 2020 r. i stali się jej właścicielami.
Sąd stoi na stanowisku, że decyzja nakładająca obowiązek odnowienia lasu nie może zostać wydana bez ustalenia od kiedy należy liczyć 5-letni termin dla właściciela lasu do dobrowolnej realizacji ustawowego obowiązku ponownego wprowadzenia roślinności leśnej na działce opisanej w ewidencji gruntów jako las. Decyzja nakładająca obowiązek ponownego zalesienia może zostać wydana dopiero po upływie 5-letniego terminu dla właściciela (vide wyżej przywołane orzeczenie WSA w Gdańsku). Termin realizacji obowiązków przez właściciela lasu prywatnego nie może być wątpliwy lub określony w przybliżeniu. Zdaniem Sądu w przypadku zmiany właściciela działki leśnej w trakcie biegu tego terminu lub po jego upływie (co miało miejsce w sprawie będącej przedmiotem kontroli sądu) nowy właściciel powinien zostać poinformowany (wezwany) przez organ sprawujący nadzór nad realizacją obowiązków ustawowych przez właścicielami lasów prywatnych tj. właściwego starostę o obowiązku ciążącym na poprzednim właścicielu działki leśnej i terminie dobrowolnej realizacji obowiązku zgodnie z ustawą o lasach.
Sąd zdaje sobie sprawę, że taki obowiązek organu nie wynika wprost z przepisów ustawy o lasach ale można go wyprowadzić z art. 8 i 9 k.p.a. - zasad ogólnych k.p.a - tj. zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów władzy publicznej i zasady informowania. W kontrolowanej sprawie takie działanie organów nie miało miejsca. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji i poprzedzającej jej decyzji organu I instancji Sąd zwrócił również uwagę na treść ustalonego decyzją organu I instancji obowiązku nasadzenia 1367 szt. świerka pospolitego na całej powierzchni działki nr [...] podczas gdy z protokołu jej oględzin z dnia 26.03.2021 r. wynika, że działka jest częściowo utwardzona a częściowo zalesiona. Na działce jest prowadzona działalność gospodarcza w postaci składu budowlanego. Organ I instancji stosownie do treści protokołu nie ustalił w toku postępowania wyjaśniającego jaka dokładnie powierzchnia działki jest zalesiona a jaka utwardzona (pozbawiona drzewostanu i runa leśnego).
Uzasadnienie decyzji I instancji wskazuje na sposób wyliczenia ilości sadzonek ale w odniesieniu do całej powierzchni działki nr [...] a nie do jej części. Kolegium rozpatrując odwołanie Skarżących również nie zwróciło uwagi na zapisy zawarte w protokole oględzin.
Sąd nie podziela zarzutu skargi ale w jego ocenie nie bez znaczenia dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy jest fakt, że w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, przyjętym uchwałą nr [...] Rady Gminy I. z [...] r., w oparciu o decyzję Marszałka Województwa Śląskiego nr [...] z kwietnia 2015 r., w odniesieniu do działki [...] nastąpiła zmiana przeznaczenia tej działki na cele nierolnicze i nieleśne tj. zabudowę usługową. Sąd orzekający w sprawie zgadza się ze stanowiskiem zaprezentowanym przez Kolegium że "na skutek zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego następuje wyłącznie zmiana przeznaczenia gruntu ale nie powoduje to utraty przez działkę statusu prawnego lasu. Konieczne jest w tym przypadku uzyskanie zgody właściwego organu na przeznaczenie terenu leśnego na cele nieleśne i decyzyjnego wyłączenia gruntu spod gospodarki leśnej (produkcji leśnej) oraz dokonania zmian w ewidencji gruntów." Zdaniem Sądu w realiach rozpatrywanej sprawy złożenie przez Skarżących wniosku dotyczącego wyłączenia należącej do nich działki z produkcji leśnej zgodnie z art. art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (t.j.
Dz.U. z 2021 r. poz. 1326 ze zm.) miałoby wpływ na postępowanie w sprawie i mogłoby doprowadzić w konsekwencji do jego umorzenia. Skarżący mają świadomość swojego uprawnienia do złożenia takiego wniosku, co wynika z treści skargi, ale pomimo trwającego ponad rok postępowania tego nie uczynili.
Sąd nie podzielił zarzutu skargi, orzeka jednak zgodnie z art.135 p.p.s.a. w granicach sprawy i z tego powodu uznał, że decyzje podjęte przez oba orzekające w sprawie organy były wadliwe z innych przyczyn niż wskazane w skardze.
Okoliczności faktyczne warunkujące rozstrzygnięcie sprawy nie zostały, w ocenie Sądu, należycie wyjaśnione, co stanowi o istotnym naruszeniu art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 k.p.a. Deficyt materiału dowodowego i ustaleń faktycznych jest szczególnie widoczny w decyzji organu pierwszej instancji, ale jest nim dotknięta także decyzja organu odwoławczego.
W ponownym postępowaniu w sprawie organy uwzględnią ocenę prawną sformułowaną w niniejszym wyroku, oraz uzupełnią materiał dowodowy sprawy w kwestiach wskazanych przez Sąd powyżej i wydadzą ponownie decyzję zgodną z obowiązującymi przepisami prawa.
Ze względu na powyższe, na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit c) p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.