Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Wojewoda [...] uchylił decyzję Wójta Gminy C. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania B. N. wraz z dziećmi A. N. i R. N. z pobytu stałego z lokalu przy ul. [...] w C., i przekazał temu organowi sprawę do ponownego rozpatrzenia.
Z akt sprawy nie wynika aby Gmina C. występowała w tej sprawie w charakterze strony. Również treść skargi nie wskazuje na to, aby Gmina C. miała w tym postępowaniu taki status i z uwagi na naruszenie jej interesu prawnego lub obowiązku wniosła skargę. Treść tego pisma jednoznacznie wskazuje, że została ona wywiedziona przez Wójta Gminy C. występującego w roli organu pierwszej instancji a nie jako podmiot reprezentujący Gminę na zewnątrz.
Tymczasem, zgodnie z art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej w skrócie ustawy, uprawnienie do wniesienia skargi przysługuje każdemu, kto ma w tym interes prawny. Jednakże takim podmiotem nie może być organ pierwszej instancji, którego orzeczenie było przedmiotem rozpoznania organu odwoławczego, zaskarżonego następnie do sądu administracyjnego.
Należy zgodzić się ze stanowiskiem zajętym w odpowiedzi na skargę, iż gmina wydając przez swój organ decyzję działa jako organ administracji publicznej (organ państwa). Organom tym nie służy prawo złożenia skargi do sądu administracyjnego.
Powyższy pogląd utrwalił się także w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego. W ślad za postanowieniem tego sądu z dnia 19 października 2000 r., sygn. akt II SA/Gd 2159/00 (Lex nr 46440) należy zauważyć, iż wskazanego w art. 28 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) pojęcia strony nie można odnieść do podmiotu występującego w charakterze organu administracyjnego. Dopuszczenie możliwości wniesienia skargi przez organ administracji publicznej, który wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nadawałoby bowiem temu organowi dwojakie uprawnienia: władcze – w zakresie rozstrzygnięcia oraz związane z przymiotem strony, która kwestionuje poprzez skargę takie rozstrzygnięcie.
W świetle wskazanych okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.