Uzasadnienie
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. W druku podał, że w gospodarstwie domowym pozostaje wraz z żoną oraz dorastającą ([...]letnią) córką, zamieszkując w budynku mieszkalnym o pow. 122 m2 i wartości około 200.000,00 zł. Oprócz tego w skład majątku jego rodziny wchodzi działka przydomowa o pow. 0,047 ha. Skarżący nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów, a jako jedyny wartościowy składnik majątku wskazał dwunastoletni samochód. Źródłem utrzymania się rodziny skarżącego jest dochód uzyskiwany przez niego oraz przez jego małżonkę ze świadczeń przedemerytalnych w łącznej kwocie 1772 zł netto miesięcznie. Do druku formularza dołączone zostały dokumenty potwierdzające wysokość dochodów strony oraz obrazujące poziom oraz strukturę ponoszonych przezeń wydatków.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:
Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny - art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
W realiach rozpoznawanej sprawy, mając na względzie wysokość dochodu uzyskiwanego w rodzinie strony uznano, iż zasadnym będzie zwolnienie wnioskodawcy od kosztów sądowych w części dotyczącej wpisu od skargi.
Trzyosobowa rodzina skarżącego utrzymuje się z dochodów ze świadczeń przedemerytalnych w łącznej wysokości 1772 zł netto miesięcznie. Udokumentowane wydatki, obejmujące opłaty za energię elektryczną, gaz kształtują się na poziomie 200 – 300 zł. Jeżeli do tego doliczyć nieudokumentowane i niesprecyzowane, jednakże uprawdopodobnione wydatki na lekarstwa, okazuje się, że bieżące koszty utrzymania pochłaniają znaczącą część budżetu domowego rodziny skarżącego. Z tej perspektywy konieczność zapłacenia wpisu od skargi w wysokości 200 zł – zgodne z treścią § 2 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) mogłoby narazić budżet domowy rodziny wnioskodawcy na szwank.
Jednocześnie podkreślić trzeba, że jest to zasadniczy wydatek na obecnym etapie postępowania, a wobec tego, pozostałe, ewentualne koszty sądowe, które co od zasady nie będą wyższe od wpisu od skargi, strona będzie wstanie ponieść.
Zważywszy na powyższe należało uznać, że brak jest dostatecznych podstaw do uwzględnienia wniosku w całości. Wobec tego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i § 2 pkt 7 tej ustawy postanowiono jak w sentencji orzeczenia.