Uzasadnienie
Na druku formularzy wniosku o przyznanie prawa pomocy G. P. i H. P. zwrócili się o zwolnienie od kosztów sądowych. Uzasadniając złożone wnioski podkreślili, że znajdują się w trudnej sytuacji materialnej, która uniemożliwia poniesienie przez nich pełnych kosztów postępowania sądowego. Wnioskodawcy zamieszkują wspólnie w budynku o pow. 80 m2. W skład ich majątku wchodzi również nieruchomość rolna o pow. 0,1789 ha oraz budynki gospodarcze (stodoła i obora). Skarżący zadeklarowali, że nie posiadają żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów, których wartość przekraczałaby 3.000 euro. Źródłem ich utrzymania się są świadczenia emerytalne uzyskiwane w łącznej kwocie 3252 zł miesięcznie. W druku formularza wnioskodawcy dokonali zestawienia stałych, miesięcznych wydatków składających się na koszty utrzymania. Łącznie, kwota przeznaczana na ten cel kształtuje się na poziomie ponad 2300 zł. Do druków formularzy wnioskodawcy dołączyli dokumenty obrazujące ich wydatki oraz potwierdzające zły stan zdrowia G. P. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
Biorąc pod uwagę okoliczności przedstawione przez G. i H. P. uznano, że ich wniosek zasługuje na uwzględnienie w części.
Skarżący dysponują stałym źródłem dochodu, które pozwala im na pokrycie bieżących należności. Koszty ich utrzymania są wyższe od przeciętnych albowiem stan zdrowia G. P. uprawdopodabnia twierdzenia o konieczności stałego zaopatrywania się w lekarstwa. Również wysokość pozostałych wydatków nie rodzi w tym zakresie wątpliwości, w szczególności istotne znaczenie maja koszty spłaty dwóch pożyczek. Trzeba jednak pamiętać, że koszty sądowe zaliczają się do należności o charakterze publicznoprawnym, które co do zasady powinny mieć pierwszeństwo przed zobowiązaniami względem podmiotów prywatnych. Oceniając sytuację materialną wnioskodawców z pola widzenia nie można tracić faktu, że zasadniczym wydatkiem na obecnym etapie postępowania sądowego jest wpis od skargi. Mając zaś na względzie jego przedmiot - wynosi on 500 zł - zgodnie z treścią § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).
Pamiętając, że wskazane przez skarżący stałe wydatki kształtują się na poziomie około 2200 zł uiszczenie takiej kwoty mogłoby stanowić dla wnioskodawców istotny problem, stąd tez uznano, że w tej części ich wniosek zasługuje na uwzględnienie. Oddalając zaś wniosek w pozostałym zakresie wskazać przyjdzie, że jakkolwiek sytuacja materialna stron niewątpliwie nie jest z ich punktu widzenia optymalna, to jednak wysokość uzyskiwanego dochodu oraz środków pozostających do ich dyspozycji, wskazuje na to, że będą oni w stanie ponieść pozostałe, ewentualne wydatki związane z postępowaniem sądowym.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.