Uzasadnienie
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy E. K. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. W formularzu tym wskazał, że jego jedynym źródłem utrzymania się jest świadczenie emerytalne uzyskiwane w kwocie 666 zł brutto miesięcznie. Skarżący nie posiada żadnego majątku, oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Do druku formularza dołączono kserokopie odcinków emerytury, z których wynika, że E.K. uzyskuje z tego tytułu kwotę 584 zł netto miesięcznie.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.).
Powołane przez stronę okoliczności przemawiają za uwzględnieniem złożonego wniosku. W istocie bowiem stan majątkowy skarżącego, a zwłaszcza wysokość jego miesięcznego dochodu potwierdza tezę o trudnej sytuacji materialnej. Wnioskodawca nie posiada możliwości zdobycia dodatkowych środków pieniężnych na pokrycie zarówno kosztów postępowania sądowego jak i wydatków na fachowego pełnomocnika. Uzyskiwane świadczenie emerytalne pozwala na pokrycie elementarnych potrzeb egzystencjalnych, a wobec tego odmowa przyznania prawa pomocy mogłaby uniemożliwić stronie obronę swoich praw przed sądem.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.