Uzasadnienie
W piśmie z dnia 6 maja 2021 r. skierowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego, A. C. i W. C. zwrócili się o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, o sygn. akt II SA/Gl 839/20. Pismo to zostało przekazane tutejszemu Sądowi i potraktowane jako skarga o wznowienie postępowania sądowego w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 26 listopada 2020 r., sygn. akt II SA/Gl 839/20.
Na podstawie zarządzania z dnia 24 maja 2021 r. wezwano skarżących do usunięcia braków formalnych skargi przez wskazanie podstawy wznowienia i jej uzasadnienie, wskazanie okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz sprecyzowanie, czy żądają oni uchylenia, czy też zmiany zaskarżonego orzeczenia. Dla dokonania powyższych czynności wyznaczono skarżącym siedmiodniowy termin pod rygorem odrzucenia skargi.
W piśmie z dnia 5 czerwca 2021 r. skarżący oświadczyli, że wyrok w sprawie o sygn. akt II SA/Gl 839/20 został wydany bez weryfikacji załączonych dowodów, a sprawa weryfikacji nie została w ogóle podjęta przez Sąd, tym samym wyrok nie jest adekwatny do załączonych dokumentów. Wskazali, że państwo Naporowie nie mają swojego pierwotnego pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego, który jest samowolą zmiany budynku gospodarczego odebranego na zgłoszenie i nabudowanego według decyzji nr [...] z [...]r. W żadnym istniejącym dokumencie nie potwierdzono wydania pozwolenia na budowę. W związku z powyższym skarżący domagają się wznowienia postępowań i weryfikacji dokumentów dotyczących budowy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniesiona w niniejszej sprawie skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu z powodu braku ustawowych podstaw do wznowienia postępowania.
Wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym, który może być zastosowany wyłącznie z powodów nadzwyczajnych, ściśle określonych w ustawie. Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325), zwanej dalej p.p.s.a. w przypadkach przewidzianych w dziale VII tej ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Nie jest to zwykły środek odwoławczy (zaskarżenia), zaś przesłanki wznowienia postępowania sądowego zostały sformułowane w sposób odmienny od przesłanek skargi kasacyjnej.
Dopuszczalność wznowienia postępowania sądowego uwarunkowana jest od spełnienia dwóch przesłanek: po pierwsze, skarga o wznowienie musi opierać się na ustawowej podstawie wznowienia, a po drugie, winna być wniesiona w terminie (art. 280 p.p.s.a.). Podanie podstawy wznowienia następuje poprzez powołanie i wyraźne określenie, które z podstaw wymienionych w art. 271 - art. 273 p.p.s.a. uzasadniają wznowienie postępowania w danej sprawie. Natomiast, uzasadnienie postawy wznowienia winno polegać na dokładnym i precyzyjnym określeniu zarówno okoliczności wskazujących na istnienie powołanej podstawy wznowienia, jak i (przy przyczynach restytucyjnych) wpływu na rozstrzygnięcie, jaki wywiera istnienie tych okoliczności (zob. H. Knysiak-Molczyk [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 677).
Zgodnie z treścią art. 280 § 1 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę.
W rozpoznawanej sprawie nie zostały spełnione przesłanki dopuszczalności wznowienia postępowania sądowego. Rozpatrywana skarga o wznowienie postępowania sądowego nie opiera się bowiem na ustawowej podstawie wznowienia. Skarżący oświadczyli, że wyrok został wydany bez weryfikacji dokumentów, dowodów załączonych do sprawy. A zatem powołali się na dowody, dokumenty, które złożyli w sprawie o sygn. akt
II SA/Gl 839/20, a jedynie Sąd nie wziął ich pod uwagę przy wydawaniu wyroku. Tego rodzaju okoliczność nie może być uznana przez Sąd jako wskazanie podstawy wznowienia. Zgodnie z art. 273 § 2 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Tymczasem skarżący powołują się na dowody, które zostały złożone w sprawie o sygn. II SA/Gl 839/20.
W ocenie sądu twierdzenia skarżących, że wyrok w sprawie o sygn. akt II SA/Gl 839/20 został wydany bez weryfikacji załączonych dowodów, a sprawa weryfikacji nie została w ogóle przez Sąd podjęta, zaś państwo Naporowie nie mają pierwotnego pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego, stanowią zwyczajną polemikę z treścią wyroku i nie mieszczą się w żadnej z ustawowych podstaw wznowienia postępowania przed sądem administracyjnym. Jeżeli skarżący mieli wątpliwości co do prawidłowości wydanego przez sąd orzeczenia to powinni zawrzeć je w skardze kasacyjnej od tego orzeczenia, której jak wynika z akt postępowania II SA/Gl 839/20 – ostatecznie nie złożyli. Tymczasem, jak trafnie wskazuje się w orzecznictwie, w skardze o wznowienie postępowania nie można upatrywać substytutu postępowania kasacyjnego. Są to bowiem dwa odrębne względem siebie postępowania, a co za tym idzie, nie mogą być one inicjowane przez stronę zamiennie, bowiem służą zwalczaniu innych wadliwości orzeczenia sądowego, co znajduje wyraz w uregulowanych przez ustawodawcę podstawach kasacyjnych i wznowieniowych (tak m.in. WSA w Łodzi w wyroku z dnia 25 maja 2018 r., sygn. II SAB/Łd 54/18, CBOSA).
W przedmiotowej sprawie należy też zauważyć, że złożona przez skarżących skarga o wznowienie postępowania nie spełnia wymogów formalnych określonych w art. 279 p.p.s.a., a mianowicie nie sprecyzowano żądania o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Jednakże w sytuacji, gdy nie powołano ustawowej podstawy wznowienia, kwestia ta pozostaje bez wpływu na sposób rozpoznania sprawy.
Z przedstawionych powyżej względów, uznając, że skarga o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem z dnia 26 listopada 2020 r. nie jest dopuszczalna, na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a., sąd orzekł jak w sentencji postanowienia