Uzasadnienie
Prezydent Miasta B. decyzją z dnia [...] r. nr [...], działając na podstawie art. 1 ust. 2 pkt 1 i ust. 3, art. 3 ust. 1 pkt 2, art. 4 ust. 2, ust. 7 i ust. 11 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości (Dz. U. z 2012 r. poz. 83), po rozpatrzeniu wniosków: "A" w B., A. i G. P., A. i A. F., M. i D. L., G. F., P. i M. W., W. K., U. G., J. O., S. i K. W., A. L.-P., B. i T. B., B. S., A. B., M. N., Z. i A. B., R. i D. L., I. S., E. i T. L., P. i D. T., A. S., M. i D. K., R. K., E. i E. S., M. i D. L., W. i U. S., D. i U. S., J. i M. B., J. W., A. B., Z. i B. K., A. P., A. D., A. P., M. M. i J. K.-M., C. i H. O., K. i B. D., A. i S. L., Z. D., A. U., G. S., K. i M. M., J. O.-S., L. i L. K., S. i H. G., A. D., J. i A. D., E. i G. F. i U. Z., orzekł o:
- 1) przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości oznaczonej jako dz. [...] o pow. 170 m2, dz. [...] o pow. 824 m2, dz. [...] o pow. 1239 m2 obręb K. obj. Kw [...] prowadzoną w Sądzie Rejonowym Wydział Ksiąg Wieczystych w B., której właścicielem jest Gmina B., natomiast jej współużytkownikami wieczystymi są wnioskodawcy,
- 2) ustaleniu opłaty za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego gruntu w prawo własności w wysokości 153.377,00 zł, zgodnie z operatem szacunkowym sporządzonym w czerwcu 2013 r. przez rzeczoznawcę majątkowego,
- 3) zobowiązaniu współużytkowników wieczystych do zapłaty tytułem opłaty za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności działek po zastosowaniu 85 % bonifikaty stosownie do uchwały Nr [...] Rady Miejskiej w B. z dnia [...] r. w sprawie określenia warunków udzielania bonifikaty i wysokości stawki procentowej od opłaty za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości gruntowych, stanowiących własność Gminy B. określonych w decyzji kwot.
Nadto, w pkt 7 decyzji orzeczono, że w przypadku zbycia lub wykorzystania nieruchomości na inne cele niż ustanowienie odrębnej własności lokali na rzecz członków, przed upływem 5-ciu lat licząc od dnia, w którym niniejsza decyzja stała się ostateczna – "A" w B. będzie zobowiązana do zwrotu na rzecz Gminy B. udzielonej bonifikaty od opłaty za przekształcenie, zwaloryzowanej według zasad określonych w art. 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.) na dzień zbycia lub przeznaczenia nieruchomości na inne cele, zaś z mocy pkt 8 – udzielona "A" w B. bonifikata udziałów w nieruchomości (85 % kwoty 93.805,40 zł) tj. kwota 79.734,59 zł, będzie podlegała wpisowi w dziale III Kw [...] jako roszczenie Gminy B. o jej zwrot w przypadku nie dochowania zastrzeżonych warunków.
W pkt 9 decyzji orzeczono, że w przypadku zbycia udziału w nieruchomości na rzecz innej niż osoba bliska w rozumieniu art. 4 pkt 13 ustawy o gospodarce nieruchomościami lub wykorzystania na inne cele przed upływem 5-ciu lat licząc od dnia, w którym niniejsza decyzja stała się ostateczna – właściciele lokali mieszkalnych będą zobowiązani do zwrotu na rzecz Gminy B. bonifikaty od opłaty za przekształcenie wymienionych w decyzji należności.
Nadto, z mocy pkt 10 decyzji, ostateczna decyzja będzie stanowiła podstawę wpisu roszczenia Gminy B. o zwrot bonifikaty wymienionej w pkt 9 decyzji.
Wreszcie, zgodnie z pkt 11 i 12, ostateczna decyzja stanowi podstawę wpisu w KW [...] zmiany prawa użytkowania wieczystego w prawo własności i decyzja nie narusza praw osób trzecich.
W uzasadnieniu organ I instancji podał, że "A" w B., w dniu wejścia w życie ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, była użytkownikiem wieczystym nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkiem mieszkalnym przy ul. [...] w B. W wykonaniu zobowiązań wynikających z ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych – "A" przeniosła na rzecz członków odrębne własności lokali w powyższym budynku mieszkalnym.
Zarówno "A" jak i osoby fizyczne, na rzecz których ustanowiono i przeniesiono odrębne własności lokali mieszkalnych (oraz ich następcy prawni), korzystając z ustawowych uprawnień zagwarantowanych przepisami art. 1 ust. 2 pkt 1 i ust. 3 powołanej ustawy, wystąpiły o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości zabudowanej wskazanym budynkiem mieszkalnym.
Zgodnie z dyspozycją art. 4 ust. 1 ustawy, "A" oraz osoba fizyczna z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości zobowiązane są do uiszczenia opłaty z tytułu przekształcenia.
Przepisy podanej ustawy przewidują możliwość udzielenia przez organ właściwy do wydania decyzji - bonifikaty od opłaty za przekształcenie na podstawie uchwały właściwej rady.
Obowiązująca uchwała Rady Miejskiej w B. z dnia [...] r. określiła warunki udzielania bonifikaty i wysokość stawki procentowej od opłaty za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości gruntowych, stanowiących własność Gminy B. Powyższa uchwała dająca organowi możliwość udzielenia bonifikaty w wysokości 85 % od opłaty za przekształcenie została zastosowana w niniejszej sprawie, w związku z czym współużytkownicy wieczyści zobowiązani są do wpłaty opłat za przekształcenie w wysokościach określonych w pkt 3 niniejszej decyzji. Organ wyjaśnił, że konsekwencją zapisów zawartych w niniejszej decyzji dotyczących zwrotu bonifikaty zarówno przez "A" jak i osoby fizyczne w przypadku nie dochowania określonych warunków, będzie wpis roszczenia Gminy B. z podanego tytułu w księgach wieczystych. Uwarunkowania dotyczące zwrotu bonifikaty mają w niniejszym przypadku wyłącznie charakter informacyjny albowiem sam zwrot bonifikaty następuje na podstawie odrębnej decyzji administracyjnej.
Natomiast wpis w księdze lokalowej roszczenia Gminy z tytułu udzielonej bonifikaty w przypadku nie dochowania określonych warunków stanowi dla Gminy gwarancję kontroli notarialnych umów sprzedaży spółdzielczych lokali mieszkalnych i przynależnych do nich gruntów, wobec których zastosowano bonifikatę od ustalonej opłaty za przekształcenie.
Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli "A" oraz reprezentowani przez J. S. (Prezesa Zarządu "A") i P. S. (Zastępcy Prezesa "A") członkowie "A": A. i A. F., M. i D. L., G. F., W. K., U. G., J. O., S. i K. W., M. N., Z. i A. B., E. i T. L., P. i D. T., A. S., M. i D. K., E. i E. D., M. i D. L., D. i U. S., J. W., A. B., Z. i B. K., A. P., A. P., C. i B. D., A. i S. L., Z. D., A. K., S. i H. G., J. i A. D. oraz E. i G. F. Odwołujący się zakwestionowali decyzję w takim zakresie jakim zastrzeżono w niej obowiązek zwrotu na rzecz Gminy B. udzielonej bonifikaty oraz wskazano, że decyzja stanowi podstawę wpisu roszczenia z tego tytułu w księgach wieczystych.
Zaskarżoną decyzją, sprostowaną postanowieniem z dnia [...] r. co do osób fizycznych, które złożyły odwołanie, Samorządowe Kolegium Odwoławcze orzekło o uchyleniu decyzji organu I instancji w zakresie pkt 7-10 i w tej części umorzyło postępowanie, zaś w pozostałej części utrzymało ją w mocy (art. 138 § 1 pkt 2 oraz art. 105 § 1 kpa).
Kolegium rozpatrując odwołanie ustaliło, że J. S. Prezes Zarządu "A" i P. S. Zastępca Prezesa "A" składając odwołanie w imieniu współużytkowników wieczystych wymienionych na wstępie decyzji dołączyli do odwołania pełnomocnictwa. Po dokonaniu analizy udzielonych pełnomocnictw Kolegium ustaliło, że A. i G. P., P. i M. W., A. L.-P., B. i T. B., B. S., A. B., R. i D. L., I. S., R. K., W. i U. S., J. i M. B., A. D., M. M., J. K.-M., M. M., J. O.-S., J. i A. D. oraz U. Z., nie udzielili pełnomocnictw, bo takie pełnomocnictwa nie zostały dołączone do odwołania. Zatem pełnomocnicy nie są umocowani do działania w imieniu wymienionych.
Kolegium wskazało, że zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy w przypadku współużytkowania wieczystego (jak to ma miejsce w rozpatrywanej sprawie) z żądaniem przekształcenia występują wszyscy współużytkownicy wieczyści, z zastrzeżeniem pkt 2, z którego wynika, że z żądaniem przekształcenia mogą wystąpić współużytkownicy wieczyści, których suma udziałów wynosi co najmniej połowę.
W tym zakresie organ I instancji ustalił, że zarówno "A" jak i osoby fizyczne na rzecz których ustanowiono i przeniesiono odrębne własności lokali mieszkalnych oraz ich następcy prawni korzystając z ustawowych uprawnień wystąpiły o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym przy ulicy [...]. Zatem ten warunek został spełniony.
Natomiast zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, osoba na rzecz której zostało przekształcone prawo użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, zobowiązana jest do uiszczenia dotychczasowemu właścicielowi opłaty z tytułu tego przekształcenia.
Z kolei w myśl art. 4 ust. 7 i 11a ustawy, organ właściwy do wydania decyzji może udzielić bonifikaty od w/w opłaty w odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność jednostek samorządu terytorialnego na podstawie uchwały właściwej rady lub sejmiku, w której określa się w szczególności, warunki udzielania bonifikat i wysokość stawek procentowych. Zatem zdaniem Kolegium, ustalenie w decyzji opłat i udzielenie bonifikaty należy uznać za zgodne z przepisami ustawy. Organ zastosował ulgę w postaci bonifikaty w wysokości 85 % ustalonej opłaty za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności w oparciu o uchwałę Rady Miejskiej w B. Nr [...] z dnia [...] r. w sprawie określenia warunków udzielania bonifikaty i wysokości stawki procentowej od opłaty za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości gruntowych, stanowiących własność Gminy B. Warunkiem udzielenia bonifikaty zgodnie z § 1 ust. 2 tej uchwały jest zapłata ustalonej kwoty opłaty za przekształcenie. Zatem organ zasadnie w pkt 4 decyzji zawarł stosowny zapis.
Ustalenie opłaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności następuje na podstawie wartości nieruchomości ustalonej przez rzeczoznawcę majątkowego w formie operatu szacunkowego. Z załączonego do akt operatu szacunkowego sporządzonego w dniu 4 czerwca 2013 r. przez rzeczoznawcę majątkowego M. K. wynika, że oszacowana wartość rynkowa prawa własności nieruchomości wynosi 514 171,00 zł, a oszacowana wartość rynkowa prawa użytkowania wieczystego nieruchomości wynosi 360 794,00 zł, a ustalona opłata za przekształcenie wynosi 153 377,00 zł i jest ona równa różnicy pomiędzy wartością prawa własności a wartością prawa użytkowania wieczystego (art. 69 ustawy o gospodarce nieruchomościami).
Analizując przedmiotową sprawę Kolegium stwierdziło, że odwołujące się strony nie kwestionują zasadności przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, wysokości udzielonej bonifikaty, wysokości ustalonej opłaty ani terminu jej uiszczenia.
Strony odwołujące nie zgadzają się z decyzją w części dotyczącej zawartych w niej zobowiązań i orzeczenia o ujawnieniu tych zobowiązań w księgach wieczystych. Zdaniem Kolegium, odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu należy uznać, że są one uzasadnione.
Zgodnie z art. 4 ust.15 ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, organ administracji dokonujący przekształcenia żąda zwrotu kwoty równej udzielonej bonifikacie po jej waloryzacji, jeżeli osoba na rzecz której zostało przekształcone prawo użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości przed upływem 5-ciu lat, licząc od dnia przekształcenia, zbyła lub wykorzystała nieruchomość na inne cele niż cele które stanowiły podstawę udzielenia bonifikaty.
Z powyższego przepisu wynika więc, że żądanie zwrotu bonifikaty w przypadku nie dochowania zastrzeżonych warunków jest obligatoryjne.
Z wyjątkiem zbycia na rzecz osoby bliskiej w rozumieniu art. 4 pkt 13 ustawy o gospodarce nieruchomościami, spółdzielni mieszkaniowej w przypadku ustanowienia odrębnej własności na rzecz członków oraz właścicieli lokali, którym przekształcono udział w prawie użytkowania wieczystego w prawo własności, przy czym w szczególnie uzasadnionych przypadkach organ może odstąpić od żądania zwrotu bonifikaty za zgodą odpowiednio wojewody, rady lub sejmiku.
Biorąc pod uwagę, że żądanie zwrotu bonifikaty jest obligatoryjne, Kolegium stwierdziło, że jest ono niezależne od uznania organu, który jej udzielił i następuje w drodze odrębnego postępowania. Wobec tego zdaniem Kolegium zawarte w pkt 7-10 zapisy decyzji zarówno dotyczące zwrotu udzielonej bonifikaty jak i sposobu zabezpieczenia roszczenia Gminy z tego tytułu przez wpisanie w księgach wieczystych nie mogą się ostać, ponieważ przepisy ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości tego nie przewidują.
Wskazano, że zgodnie z art. 6 kpa, organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. Zasady przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości są uregulowane w ustawie o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości i organ wydając decyzję na jej podstawie nie może w niej zawrzeć rozstrzygnięć innych niż wynikają z tej ustawy. Ustawodawca w ustawie o której mowa w art. 4 ust. 6 określił jedynie sposób zabezpieczenia wierzytelności z tytułu opłaty za przekształcenie w drodze hipoteki przymusowej na nieruchomości objętej przekształceniem, a w przypadku przekształcenia udziału w prawie użytkowania wieczystego nieruchomości, związanego z odrębną własnością lokalu hipoteki przymusowej na nieruchomości lokalowej osoby na rzecz której nastąpiło przekształcenie.
Niezależnie od powyższego Kolegium nadmieniło, że inaczej wyglądała by sprawa zabezpieczenia roszczenia Gminy z tytułu udzielonej bonifikaty, w przypadku gdy zamiana prawa użytkowania wieczystego w prawo własności następowała by w drodze umowy cywilnej. Wówczas można by rozważać zabezpieczenie tego roszczenia w formie np. hipoteki kaucyjnej. Jednak nie dotyczy to niniejszej sprawy, co uzasadniało uchylenie pkt 7-10 decyzji organu I instancji.
Skargi na decyzję ostateczną wnieśli do sądu administracyjnego w jednym piśmie G. i A. P., M. i P. W., A. L.-P., T. i B. B., B. S., A. B., D. i R. L., I. S., R. K., M. i J. B., A. D., J. K.-M. i M. M., A. P., M. i K. M., J. O.-S., A. i J. D. i U. Z..
Skarżący podnieśli, że pomimo nieudzielania przez nich pełnomocnictwa do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji, zostali w nim wymienieni, zaś decyzja i załącznik do niej zawiera błędy co do oznaczenia osób, które nie wniosły odwołania i pomyłki pisarskie. Z samej decyzji Kolegium nie wynika też, że załącznik (str. 8), jest jej integralną częścią. Zarzucili też, że nie zostali powiadomieni o rozprawie przed Kolegium która odbyła się w dniu [...] r., zaś decyzja została im doręczona z opóźnieniem, na skutek ich interwencji. Zdaniem skarżących decyzja Kolegium jest nadto niespójna i sprzeczna z uchwałami organów "A" i regulaminem, co rodzi obawę niekorzystnego dla nich rozdysponowania zysku (nadwyżki bilansowej), zaś bez stosownych wpisów w księgach wieczystych nie będzie możliwa kontrola ze strony Gminy B. i członków "A". Taki stan rzeczy zdaniem skarżących uzasadnia wniesienie skargi celem zbadania sprawy przez sąd administracyjny. Do skarg dołączono odpisy przywołanych w nich uchwał i pisma "A" z dnia 6 września 2013 r.
W odpowiedzi na skargi Kolegium wniosło o ich oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.
Uczestnik postępowania "A" w B. w piśmie z dnia 12 czerwca 2014 r. domagała się oddalenia skarg i zasądzenia zwrotu kosztów postępowania. W pierwszym rzędzie "A" wskazała na brak interesu prawnego we wniesieniu skarg, gdyż brak podstaw do przyjęcia, że Kolegium dopuściło się naruszenia konkretnych, wynikających z ustawy, praw lub obowiązków skarżących, a wręcz przeciwnie, rozstrzygnięcie organu odwoławczego jest korzystne dla skarżących. "A" podniosła też, że sąd administracyjny nie jest właściwy do oceny zgodności z prawem uchwał, które kwestionują skarżący. Wreszcie, zdaniem "A", wniesienie odwołania działa na rzecz pozostałych współużytkowników wieczystych, którzy nie udzielili pełnomocnictwa do jego wniesienia. Nie doszło też do pozbawienia skarżących gwarancji procesowych, a w dniu [...] r. nie przeprowadzono rozprawy administracyjnej, gdyż decyzja Kolegium zapadła na posiedzeniu niejawnym.
W konsekwencji, decyzja organu II instancji zapadła na podstawie i w oparciu o obowiązujące przepisy oraz jest rozstrzygnięciem korzystnym dla wszystkich współużytkowników wieczystych przedmiotowej nieruchomości, w tym również skarżących.
Postanowieniem z dnia 3 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę P. W. i J. O.-S., zaś postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2014 r. sygn. akt II SA/Gl 455/14 odrzucono odrębną skargę Prezydenta Miasta B. Pismem z dnia 23 stycznia 2015 r. skarżący wyjaśnili, że zasadniczy ich zarzut dotyczy naruszenia przez Kolegium przepisu art. 4 ust. 15 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r., który to przepis stanowi zabezpieczenie interesów prawnych członków "A" oraz jeden z warunków udzielenia bonifikaty. Wpis roszczenia o zwrot udzielonej bonifikaty do księgi wieczystej jest – zdaniem skarżących – uzasadniony ze względu na społeczno-gospodarcze przeznaczenie praw członków "A", wynikających z Prawa spółdzielczego i aktów wewnętrznych.
W toku rozprawy sądowej skarżąca B. S. podała, że skarżący kwestionują rozstrzygnięcie Kolegium dotyczące "A".
Z kolei pełnomocnik "A" podniosła, że skarżący nie mają interesu prawnego w kwestionowaniu zapisu dotyczącego "A".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargi podlegały merytorycznemu rozpatrzeniu, bowiem skarżący jako współużytkownicy wieczyści przedmiotowej nieruchomości legitymowani są do wniesienia skarg na podstawie art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Interes prawny nie wiąże się z oceną, czy rozstrzygnięcie jest korzystne dla skarżącego z uwagi na fakt, że kontrola sądowa sprawowana jest w aspekcie legalności i w jej wyniku dopuszczalne jest wydanie orzeczenia nawet na niekorzyść strony skarżącej (art. 134 § 2 p.p.s.a.). Jeżeli sprawa administracyjna dotyczy interesu prawnego określonego podmiotu, a zatem rozstrzygnięto o jego prawach, bądź obowiązkach, jest on uprawniony do wniesienia skargi, gdyż ustawa nie zawęża kręgu stron jedynie do osób, których prawo naruszono, jak uważa uczestnik postępowania "A".
Zatem sąd administracyjny zobligowany był do zbadania zgodności zaskarżonej decyzji z prawem i to niezależnie od podniesionych przez skarżących okoliczności i zarzutów. Jednakże sądowa kontrola nie wykazała naruszenia przez organ odwoławczy prawa materialnego, ani też uchybienia regułom procedury administracyjnej w stopniu skutkującym wznowieniem tego postępowania, bądź mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Tymczasem z mocy art. 145 § 1 p.p.s.a., dopiero stwierdzenie tego rodzaju naruszenia prawa uzasadnia uwzględnienie skargi poprzez wyeliminowanie wadliwego aktu administracji z obrotu prawnego w drodze jego uchylenia, bądź stwierdzenia nieważności w przypadkach określonych w przepisach prawa.
Trafnie wskazało Kolegium na obowiązek działania na podstawie przepisów prawa jako regułę zawartą w art. 6 kpa i brak podstawy prawnej do zawarcia w decyzji o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, rozstrzygnięcia co do zwrotu udzielonej bonifikaty z tego tytułu oraz zabezpieczenia roszczeń gminy poprzez wpis w księgach wieczystych. Zakres rozstrzygnięcia organu o przekształceniu prawa wynika jednoznacznie z regulacji ustawowej, prawidłowo omówionej przez organ odwoławczy. Ewentualny zwrot udzielonej bonifikaty następuje na mocy odrębnej decyzji, wydanej w innym postępowaniu w przypadkach wskazanych w art. 4 ust. 15 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. Na etapie wydania decyzji o przekształceniu prawa nie jest prawnie dopuszczalne zabezpieczenie i regulowanie przyszłych i niepewnych zdarzeń i wpis roszczenia o zwrot bonifikaty do ksiąg wieczystych.
Zatem prawidłowo Kolegium stwierdziło, że decyzja organu I instancji w pkt 7-10 zapadła bez podstawy prawnej. Tego rodzaju naruszenie prawa ma charakter kwalifikowany jako wada z art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Jednak sankcja nieważności decyzji jest wyłączona w przypadku wniesienia odwołania, co miało miejsce w niniejszej sprawie.
Z uwagi na nierozerwalny związek pkt 7-10 decyzji organu I instancji, wniesienie odwołania przez niektóre strony, musiało zaś rodzić skutek względem pozostałych osób, które odwołania nie wniosły – w tym wypadku skarżących. Trafnie zatem Kolegium w wyniku odwołania części osób, których dotyczyła decyzja, orzekło o uchyleniu wydanych bez podstawy prawnej zapisów z pkt 7-10 i w tym zakresie umorzyło postępowanie zgodnie z art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 105 § 1 kpa. W pozostałym zakresie decyzja organu I instancji podlegała utrzymaniu w mocy jako zgodna z prawem (art. 138 § 1 pkt 1 kpa). W tej sytuacji nie mógł odnieść skutku argument skarżących, że zawarcie w decyzji zastrzeżenia co do obowiązku zwrotu bonifikaty i wpis roszczenia gminy do księgi wieczystej jest niezbędny celem zapewnienia kontroli spółdzielcom i gminie nad działaniem "A". W ramach niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego brak też było podstawy prawnej do oceny zgodności uchwał organów "A". Spór na tym tle ma bowiem charakter cywilnoprawny i należy do kognicji sądów powszechnych.
Gdy zaś idzie o błędy pisarskie i inne oczywiste omyłki co do oznaczenia stron i pisowni nazwisk, w tym względzie Kolegium postanowieniem z dnia [...] r. wydało postanowienie w trybie art. 113 § 1 kpa. Tego rodzaju uchybienie nie ma też charakteru istotnego, skutkującego uchyleniem decyzji. Zdaniem sądu administracyjnego, nie doszło też do naruszenia gwarancji procesowych skarżących w toku postępowania odwoławczego. Trafnie podniósł uczestnik postępowania, że zaskarżona decyzja zapadła na posiedzeniu niejawnym. Kolegium nie przeprowadziło też żadnego uzupełniającego postępowania dowodowego. Wykaz stron nie jest integralną częścią rozstrzygnięcia. Wymogi decyzji reguluje art. 107 § 1 kpa. Przepis ten nakazuje organowi oznaczenie stron, lecz w przypadku zaskarżonej decyzji organu odwoławczego wobec wniesienia odwołania przez szereg osób, ich wymienienie nastąpiło na wstępie rozstrzygnięcia, następnie sprostowanego, zaś w motywach Kolegium podało, które osoby nie udzieliły pełnomocnictwa J. S. i P. S. W konsekwencji, decyzja Kolegium nie jest obarczona żadną istotną wadą, gdy idzie o oznaczenie stron postępowania.
Z tych względów nie stwierdzając naruszenia prawa wymienionego w art. 145 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargi oddalił jako nieuzasadnione na podstawie art. 151 tej ustawy.
Odnosząc się zaś do wniosku "A" o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, wyjaśnić przyjdzie, że z mocy art. 203 cyt. ustawy, o kosztach postępowania sąd orzeka w orzeczeniu uwzględniającym skargę i to na rzecz skarżącego zgodnie z zasadami, wynikającymi z art. 199 i art. 200. sw