Uzasadnienie
W zażaleniu z dnia 29 września 2017 r. skarżący zawarli wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 10 października 2017 r. przesłano skarżącym urzędowe druki "PPF" celem ich wypełnienia i zwrotu do Sądu w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia ich wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Wezwania te zostały skutecznie doręczone skarżącym w dniu 16 października 2017 r. W tej dacie obie przesyłki odebrał dorosły domownik – J. M., stosownie do regulacji art. 72 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej zwanej Ppsa).
Na podstawie tych okoliczności starszy referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 9 listopada 2017 r. pozostawił bez rozpoznania w/w wniosek skarżących.
W uzasadnieniu tego zarządzenie wskazał, że mimo upływu siedmiu dni skarżący nie nadesłali do Sądu wypełnionego przez nich urzędowego formularza wniosku. Tymczasem wymóg ten wynika z treści art. 252 § 2 Ppsa.
W ustawowym terminie skarżący wnieśli od tego zarządzenia sprzeciw, podnosząc, że nie otrzymali uzasadnienia rozstrzygnięcia referendarza oraz wcześniejszego wezwania sądowego.
Rozpoznając sprzeciw skarżących Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył:
Stosownie do treści art. 260 § 1 Ppsa, sąd rozpatrując sprzeciw wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Zgodnie z § 2 tego przepisu, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia wstrzymuje jego wykonalność, a sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu.
Z kolei, jak słusznie podał referendarz, art. 252 § 2 Ppsa wskazuje, że wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu. Jednocześnie, jak wynika z art. 257 Ppsa, wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu pozostawia się bez rozpoznania.
W rozpatrywanej sprawie, mimo odmiennych twierdzeń skarżących, wezwania do złożenia wniosku na formularzu wraz z urzędowym drukiem "PPF" zostały im skutecznie doręczone. Odbiór korespondencji przez dorosłego domownika potwierdzają bowiem zwrotne potwierdzenia odbioru znajdujące się w aktach sprawy (k. nr 56 i 57). Skarżący mimo prawidłowego wezwania, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niezłożenia wniosku na urzędowym formularzu, nie dopełnili jednak tego obowiązku. Tym samym referendarz w sposób prawidłowy pozostawił ich wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Uzasadnienie zarządzenia referendarza zostało w dacie jego wydania sporządzone i przesłane skarżącym, co potwierdzają zwrotne potwierdzenia odbioru znajdujące się w aktach sprawy.
W świetle powyższych okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 260 Ppsa, orzekł o utrzymaniu zaskarżonego zarządzenia w mocy.