Uzasadnienie
Przedmiotem niniejszego postępowania jest skarga T. M. (dalej: skarżący), na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r., nr [...] o odmowie przywrócenia termin do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta G. z dnia [...] r., nr [...], uznającej że świadczenie wychowawcze wypłacone skarżącemu na podstawie decyzji Prezydenta Miasta G. nr [...] z dnia [...] r. jest nienależnie pobranym świadczeniem i podlega zwrotowi wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie.
Postanowienie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym.
Decyzją z dnia [...] r., nr [...] Prezydent Miasta G. orzekł, że świadczenie wychowawcze wypłacone skarżącemu na podstawie decyzji Prezydenta Miasta G. nr [...] z dnia [...] r., jest nienależnie pobranym świadczeniem i podlega zwrotowi wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie. Decyzję tę wysłano na adres skarżącego, która została odebrana przez dorosłego domownika (syna skarżącego) w dniu 4 listopada 2020 r., zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru znajdującym się w aktach administracyjnych sprawy (k.48).
Pismem z dnia 13 lutego 2020r., skarżący wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu wniosku, skarżący wskazał że w dniu 4 listopada 2019 r., do późnych godzin wieczornych sporządzał zażalenie na postanowienie OPS w G. z dnia [...] r. i pomimo kilkukrotnego kontaktu telefonicznego z synem nie dowiedział się o niekorzystnych decyzjach doręczonych tego dnia. Skarżący wskazał, że decyzja została doręczona dopiero 5 listopada 2019 r. i tego dnia syn poinformował go o doręczeniu decyzji.
Postanowieniem z dnia [...] r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez skarżącego, od decyzji Prezydenta Miasta G. z dnia [...] r., nr [...].
Następnie, postanowieniem z dnia [...] r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wyjaśniono przesłanki uzasadniające uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu. Wskazano, że inicjatywa w tym zakresie pozostawiona została skarżącemu, który nie musi udowadniać, lecz jedynie uprawdopodobnić, że uchybił terminowi bez swojej winy. SKO wskazało, że w przedmiotowej sprawie przywoływane przez skarżącego okoliczności nie uprawdopodabniając braku winy w niedochowaniu ustawowego terminu do wniesienia odwołania.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu skarżący wskazał że nie ponosi winy za uchybienie terminu, które nastąpiło, a także zarzucił Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu niezbadanie przyczyn wskazanych przez skarżącego w odwołaniu, a uprawdopodabniających brak winy w uchybieniu terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, zważył co następuje
Skarga jest niezasadna.
Zgodnie z art. 58 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256 ze zm., dalej: "k.p.a.") w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy.
W rozpoznawanej sprawie z szeregu wymogów, których spełnienie jest w świetle art. 58 § 1 k.p.a. konieczne dla przywrócenia terminu, sporny w sprawie jest tylko jeden, tj. to, czy skarżący uprawdopodobnił okoliczności świadczące o braku jego winy w uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania.
Na gruncie omawianego przepisu w orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że ciężar uprawdopodobnienia okoliczności uzasadniającej brak winy w uchybieniu terminowi spoczywa na stronie postępowania, która występuje z prośbą o jego przywrócenie. Organ powinien jedynie przedstawione przez nią okoliczności ocenić w świetle przesłanek z art. 58 § 1 i 2 k.p.a. Co przy tym istotne, "uprawdopodobnienie", o którym mowa w tym przepisie oznacza wykazanie za pomocą dowolnych środków, że wskazane przez stronę zdarzenie mogło zaistnieć, co jednak nie może opierać się wyłącznie na samych twierdzeniach strony, zwłaszcza, gdy są one w opozycji do istniejących w sprawie dowodów (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 sierpnia 2018 r., sygn. akt I GSK 820/18, dostępny pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
W rozpoznawanej sprawie skarżący uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania wskazał, że nie ponosi winy w uchybieniu, gdyż dowiedział się o zaskarżonej decyzji dzień później niż wynika to ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji.
W kontekście powyższego zdaniem Sądu należy stwierdzić, że wskazana skarżącego okoliczność w istocie nie uprawdopodobnia, że uchybienie terminowi do wniesienia odwołania nastąpiło bez jego winy, bowiem uprawdopodobnienie oparł wyłącznie na swoim oświadczeniu w tym zakresie.
Jak wynika z akt sprawy zaskarżona decyzja została doręczona w dniu 4 listopada 2019 r., dorosłemu domownikowi (synowi skarżącego) – w trybie art. 43 k.p.a. Doręczenie w trybie art. 43 k.p.k. ma taki sam skutek prawny jak doręczenie dokonane bezpośrednio stronie postępowania. Osoba, która odebrała pismo w trybie doręczenia zastępczego nie może skutecznie podnieść zarzutu, że nie zna treści pisma (wyrok WSA w Szczecinie z 16 października 2015 r., II SA/Sz 1134/15, Legalis). Nie stanowi zatem uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu okoliczność, że dorosły domownik przekazał adresatowi pismo innego dnia.
Mając powyższe na uwadze, SKO zasadnie uznało, że skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności świadczących o braku jego winy w uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania, stosownie do art. 58 § 1 k.p.a.
Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.), oddalił skargę.