Uzasadnienie
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie fachowego pełnomocnika (adwokata lub radcy prawnego z urzędu). W druku podała, że zamieszkuje wraz z synem (pełnoletnim) w budynku mieszkalnym o nieuregulowanym stanie prawnym, a w skład jej majątku wchodzi również gospodarstwo rolne o pow. 1,25 ha natomiast ani skarżąca ani jej syn nie posiadają żadnego innego majątku. Źródłem utrzymania się strony i jej syna są dochody z emerytury (150 zł netto miesięcznie) oraz zasiłek jej syna (520 zł).
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:
Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Należy przy tym wyraźnie podkreślić, że skorzystanie z tej formy prawa pomocy zostało przewidziane dla osób, które znajdują się w wyjątkowo trudnym położeniu materialnym a z przedstawionych okoliczności wynika, że nawet przy najdalej idących wysiłkach nie są w stanie samodzielnie wygospodarować środków na ten cel.
W pierwszej kolejności wskazać trzeba, że sytuacja materialna strony byłą już przedmiotem oceny referendarza sądowego, który rozpoznając jej wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, postanowieniem z dnia 14 września 2017 r. oddalił go. Orzeczenie to, w wyniku wniesienia przez stronę sprzeciwu zostało następnie poddane kontroli Sądu, który postanowieniem z dnia 6 listopada 2017 r. utrzymał je w mocy. Odnotować zarazem trzeba, że wówczas rozpoznawany wniosek obejmował zwolnienie od kosztów sądowych, a więc opierał się na innych kryteriach aniżeli obecnie rozpoznawany.
Wnioskując o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym strona nie powołała żadnych nowych okoliczności, a wręcz przeciwnie, jej obecny wniosek jest zdecydowanie bardziej lakoniczny aniżeli złożony wcześniej. Bazując zaś na podanych aktualnie informacjach, z uwzględnieniem tych, które strona powołała wcześniej, nie znaleziono podstaw do przychylenia się do wniosku strony.
Łączny dochód w rodzinie M. W. wynosi obecnie około 1500 zł netto miesięcznie. Jako, że strona nie powołała żadnych nowych informacji, to przyjąć należy, że wskazane wcześniej koszty utrzymania nie uległy zmianie. Tak jak poprzednio uznać więc trzeba, ze do dyspozycji strony pozostaje skromny dochód, nie mniej jednak nie można stwierdzić, że skarżąca nie będzie w stanie uiścić jakichkolwiek kosztów postępowania, zwłaszcza, ze obecnie sprowadzają się one do wpisu od zażalenia w wysokości 100 zł. Co więcej, żaden przepis nie wymaga na obecnym etapie postępowania sądowego udziału fachowego pełnomocnika, a jego brak nie zamknie stronie prawa do sądu.
Jednocześnie trzeba zwrócić uwagę na pewne nieścisłości odnośnie sytuacji strony, która podała, że w skład jej majątku wchodzi budynek mieszkalny o "nieuregulowanym stanie prawnym" i nieokreślonej powierzchni, gdy w poprzednim wniosku wskazała dom o pow. 102 m2. Skądinąd doręczenia wszelkich pism w postępowaniu sądowym dokonywane są do lokalu mieszkalnego przy ul. [...] w B., co z kolei rodzi pytania o tytuł prawny przysługujący stronie do lokalu w którym przebywa (odbiera osobiście korespondencję pod tym adresem). Skoro jednak strona w druku formularza PPF, w rubryce 11 kategorycznie stwierdziła, że wszelkie dane potrzebne do wydania rozstrzygnięcia zawarte są w jej oświadczeniu majątkowym, to zrezygnowano z indagowania jej w tym zakresie.
Na koniec zauważyć trzeba, ze strona dysponuje majątkiem w postaci gospodarstwa rolnego oraz wspomnianego wyżej budynku mieszkalnego. W budynku tym, jak wykazano wyżej, skarżąca nie zamieszkuje, a wobec tego rodzi się pytanie o to, czy nieruchomość ta generuje jakikolwiek dochód, czy też jest wyłącznie źródłem wydatków. Wbrew cytowanemu wyżej twierdzeniu strony, okoliczności te uniemożliwiają jednoznaczną konstatację, że spełnione zostały przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Zważywszy na powyższe, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i § 2 pkt 7 tej ustawy postanowiono jak w sentencji orzeczenia.