Uzasadnienie
S. T. wniósł w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. nr 142, poz. 1591 ze zm.) skargę na opisaną uchwałę Rady Miejskiej w Ś. w sprawie wyrażenia zgody na udzielenie bonifikaty od ceny nieruchomości sprzedawanej na rzecz jej użytkownika wieczystego tj. Spółdzielni Mieszkaniowej w Ś. Stosownie do treści art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Z zacytowanego przepisu wynika, że skarżący mógł poddać kontroli Sądu uchwałę Rady Miejskiej w Ś. dopełniwszy wpierw obowiązku wezwania organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia. Przedmiotowe wezwanie stanowi niezbędną przesłankę uruchomienia sądowej kontroli zaskarżonej czynności organu gminy z zakresu administracji publicznej, bowiem dopiero po bezskutecznym upływie terminu wyznaczonemu organowi gminy do usunięcia naruszenia prawa, skarga może być skutecznie wniesiona do sądu administracyjnego.
Skarżący nie dopełnił tego obowiązku, za wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, o jakim mowa w analizowanym przepisie, nie może bowiem być uznane pismo skierowane przez skarżącego za pośrednictwem Prezydenta Miasta Ś. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z wnioskiem "o rozpatrzenie pod względem prawnym" przedmiotowej uchwały.
W tym stanie rzeczy Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 6) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w związku z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym odrzucił skargę jako niedopuszczalną.