Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] roku, skarżący R. W., złożył. w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] roku, nr [...], mocą której utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta K., z dnia [...] roku, nr [...], o warunkach zabudowy dla pięciu budynków mieszkalnych jednorodzinnych położonych w K. przy ul. [...]
W skardze skierowanej do Sądu zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ze względu na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oraz wyrządzenia znacznej szkody skarżącemu, w szczególności ze względu na możliwość zmniejszenia się wartości nieruchomości skarżącego.
Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. odmówiło wstrzymania wykonania własnej decyzji z dnia [...] r.
Do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ustosunkował się uczestnik postępowania T. P. wnosząc o oddalenie tego wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Co do zasady więc, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Przepis ten nie ma jednak charakteru bezwzględnie suspensywnego. W myśl bowiem § 3 powołanego przepisu po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 przywołanego wyżej przepisu p.p.s.a, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu w całości lub w części stanowi zatem odstępstwo od generalnej reguły i jako takie jest dopuszczalne jedynie po spełnieniu wyżej określonych przesłanek.
Przy tym, ciężar dowodu spoczywa w tym zakresie na wnioskodawcy. Innymi słowy, to strona składająca wniosek o wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu powinna wykazać, że wykonanie ciążącego na niej zobowiązania spowoduje, iż wypełnią się przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Należy nadto zauważyć, iż jak wynika z brzmienia przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. ustawodawca co prawda nie nałożył na stronę skarżącą obowiązku wykazania, iż zachodzą przewidziane nim przesłanki wstrzymania zaskarżonego aktu, to jednakże uprawdopodobnienie przez stronę skarżącą podstaw złożonego wniosku powinno być rozpatrywane w kategoriach podejmowania działań we własnym procesowym interesie (por. M. Bogusz, Glosa do przytoczonego wyżej postanowienia NSA, [w:] Gdańskie Studia Prawnicze. Przegląd orzecznictwa 2006 r., nr 1, poz. 1). Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 31 marca 2005 r., sygn. akt II OZ 155/05 ([w:] OSS z 2005 r. nr 3, poz.
- 72) w razie złożenia wniosku o wstrzymanie rzeczą sądu jest zbadać z urzędu, a więc i bez wniosków strony, okoliczności decydujące o wstrzymaniu, bądź odmowie wstrzymania wykonania aktu lub czynności.
Tymczasem, w rozpoznawanej sprawie, argumentacja strony sprowadzała się jedynie do twierdzenia, iż wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadniony ze względu na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oraz wyrządzenia znacznej szkody skarżącemu, w szczególności ze względu na możliwość zmniejszenia się wartości nieruchomości skarżącego. Złożony wniosek nie zawierał jednak żadnych informacji bądź argumentów, odnoszących się do przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia i mogących uprawdopodobnić, iż wykonanie postanowienia zrodzi niebezpieczeństwo wywołania po stronie skarżącej znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Skarżący w żaden sposób nie wykazał, iż w przypadku wykonania zaskarżonego postanowienia spełnione zostaną przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Takich okoliczności Sąd nie doszukał się również z urzędu.
W tym stanie rzeczy Sąd doszedł do przekonania, iż wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie może zostać uwzględniony, stąd działając na zasadzie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.