Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 15 października 2012 r., sygn. akt II SA/Gl 591/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w pkt 1 uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je rozstrzygnięcie organu I instancji, w pkt 2 orzekł, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu w całości, natomiast w pkt 3 zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej w K. na rzecz skarżącej kwotę 357,00 zł (trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. W ustawowym terminie pełnomocnik skarżącej wniosła zażalenie na postanowienie zawarte w pkt 3 ww. wyroku Sądu, wnosząc o jego zmianę i przyznanie skarżącej kwoty 717,00 zł (siedemset siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm. - zwanej dalej p.p.s.a.), jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby rozpoznać sprawę na nowo.
W rozpoznawanej sprawie uznać trzeba, że wniesione przez pełnomocnika skarżącej zażalenie na zawarte w pkt 3 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 15 października 2012 r. postanowienie jest oczywiście uzasadnione, tym samym należało je uchylić i rozpoznać wniosek o zwrot kosztów postępowania.
Stosownie do art. 200 p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W myśl zaś art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Nadto zgodnie z art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, 203 i 204 p.p.s.a.
Wobec uwzględnienia w niniejszym postępowaniu skargi złożonej przez L.K. w całości, skarżąca miała możliwość ubiegania się o zasądzenie na jej rzecz od Dyrektora Izby Skarbowej w K. zwrotu kosztów postępowania, z czego skorzystała składając w skardze wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego od organu według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W toku postępowania skarżąca reprezentowana była przez radcę prawnego na podstawie pełnomocnictwa udzielonego w dniu [...] r.
W tym stanie rzeczy należało zasądzić od organu odwoławczego kwotę w wysokości 717,00 zł (siedemset siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania, obejmującą wpis sądowy od skargi w kwocie 100,00 zł (sto złotych) ustalony w oparciu o § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm.), opłatę skarbową od pełnomocnictwa w wysokości 17,00 zł (siedemnaście złotych) oraz wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 600,00 zł (sześćset złotych). Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie była bowiem należność pieniężna w kwocie [...] zł ([...]).
Tym samym wynagrodzenie radcy prawnego, zgodnie z przepisem § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 z późn. zm.) powinno być obliczone na podstawie § 6 pkt 3 tego rozporządzenia.
Mając na względzie powyższe Sąd uwzględnił zażalenie pełnomocnika skarżącej i działając w oparciu o art. 195 § 2 p.p.s.a. w związku z art. 200 i art. 205 § 2, art. 209 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.