Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 marca 2013 r. J. D. został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł.
W odpowiedzi, na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. Z treści nadesłanego formularza wynika, że wnioskodawca samotnie zamieszkuje w domu o pow. 20 m2. Nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów, których wartość przekracza 3.000 euro, a jego jedynym źródłem utrzymania się jest świadczenie emerytalne uzyskiwane w kwocie 960 zł brutto miesięcznie.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. Poz. 270. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
W realiach rozpoznawanej sprawy uznano, że wniosek J. D. zasługuje na uwzględnienie, albowiem skarżący nie dysponuje środkami pozwalającymi na pokrycie wydatków związanych z postępowaniem sądowym.
Analiza informacji zawartych w druku formularza prowadzi do wniosku, że skarżący jest osobą, której sytuacja materialna wyklucza poniesienie kosztów sądowych. Biorąc pod uwagę wysokość uzyskiwanego dochodu stwierdzić trzeba, że pozwala wnioskodawcy na zaspokojenie podstawowych potrzeb bytowych, jednak niewątpliwie wykluczone jest uiszczenie wpisu od skargi w opisywanej wyżej wysokości. Skarżący opisał również wydatki związane z utrzymaniem posiadanego przezeń budynku w należytym stanie technicznym a nie znaleziono podstaw do kwestionowania prawdziwości jego oświadczeń w tym zakresie. Uznano więc, że wskazane przez stronę okoliczności, a zwłaszcza fakt, że uzyskuje niski dochód oraz nie posiada żadnych, wartościowych składników majątku w dostateczny sposób uprawdopodabniają jej ubóstwo, co przemawia za przychyleniem się do złożonego wniosku.
Z tych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.